Geplaatst: 03 apr 2007 09:10 pm
Het stadsgezicht van Willink
Zwarte lucht waarin een krimpend gat
witte wolken drijft uit het gezicht
van de stad. De huizen wachten af.
Niemand op straat, zelfs geen schaduw
van een mens in het verschoten licht.
Ruitloze ramen sluiten ruimtes af
en de klinkers kaatsen schijnsels als
onheilstijding. De ontvanger is
na dit dreigement vertrokken:
grauwe daken in betrokken
hemel broeiend in de duisternis.
© Michel Krott
Uit: Apologie van een nietsnut
Uitg. Schakel, Utrecht 2007
Ik heb dit gedicht even gekopieerd van de homepage.
De dichter weet heel goed het dreigende en lugubere van het schilderij weer te geven.
Maar zelfs zonder de afbeelding erbij spreekt het gedicht aan...
Tiba.
