Willem Kotkamp (ja/nee?)

Geplaatst: 09 mei 2008 09:22 pm

Dettie schreef:



Aan de Dichter



En omdat het mij niet nader komt

spiegelde ik mijn glans in wat ik weet

over verlangens en grootse eenzaamheid

en vanuit de achterhoede de eerste zijn



Dit omdat het me niet direct raakt

maar beweegt, naar elders verplaatst

vanuit de inspiratie naar de schoot

en daar blijft tot het niet meer kan



Er is een groot dichter gestorven

omdat dichters niet sterven

----



Niet makkelijk dit gedicht.

Ik denk even 'hardop'.



Het komt hem niet nader en het raakt hem niet direkt.

Gevoelens? Het verplaatst zich naar elders, naar de schoot.

En daar blijft het tot het niet meer kan.

Het kan de geslachtsdaad zijn die niet leidt tot bevruchting?

En daarom 'er is een groot dichter gestorven?'



Maar... waarom dan Aan de dichter?

Misschien heb je wel gelijk Rutger dat het voor Hugo Claus is.

Maar dan nog is het moeilijk.

Las hij de gedichten van Claus? Spiegelde hij zich daaraan? Moesten de

gedichten eerst bezinken (het raakt hem niet direkt) en waarom

verplaatst het zich naar de schoot? De schoot is de plek van de geboorte.

De geboorte van een gedicht?



Er is een groot dichter gestorven

omdat dichters niet sterven

Claus is gestorven maar niet echt omdat zijn gedichten er nog zijn?



Dettie

dettie, ik kan het niet helemaal met je eens zijn. hij richt dit gedicht aan zichzelf als onvolmaakte dichter. het dichten komt hem niet nader ondanks zijn gevoelens van verlangen en eenzaamheid, lichte ironie. dan woordspeling op de laatsten zullen de eersten zijn, illusie van de beginnende dichter.



2de couplet iets beweegt hem om te dichten, iijdelheid, maar het raakt hem niet echt, hij heeft wel inspiratie, de schoot is bevrucht maar er komt niets uit, een doodgeboren kindje.



hij ziet zichzelf als een in de kiem groot dichter die een voortijdige dood sterft, maar hij is niet echt dood, hij gaat het opnieuw proberen. absoluut niets met claus te maken.



een goed gedicht van een dichter die zichzelf machteloos vindt. een voorbeeld van zelfreflectie.

door omstandigheden, bloedneus, slechts met 1 vinger kunnen typen, excuus.



pieter



zaterdag 10 mei 6.45 uur Ik kan weer met twe vingers denken en mijn Fingerspitzengefühl zegt me nu dat de laatste twee regels over Claus kunnen gaan, als hij het vlak na diens dood heeft geschreven en dat Dettie daarin gelijk heeft. Hij bedoelt dan dat hij iemand pas een groot dichter mag noemen als hij figuurlijk niet kan sterven.

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 09 mei 2008 09:37 pm



Ik sluit me min of meer bij Pieter aan, ik zie het ook als zelfreflectie, als een nagaan van waaruit hij schrijft. zelf heb ik ooit ook iets geschreven dat er qua achtergrondgedachte héél erg bij aansluit, en dit gedicht gaf voor mij dadelijk dezelfde "klik".



Ik vind de eerste zes regels het meest treffend.



Elvira

_________________

"leven is veel meer dan eten en vechten om de macht" (J.L. Seagull)

eplaatst: 10 mei 2008 07:34 am

spiegelde ik mijn glans in wat ik weet

Ook ik sluit mij aan bij de zelfreflectie, misschien zelfs een beetje narcistisch ?



Rutger.

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 11 mei 2008 07:52 pm

Rutger schreef :

spiegelde ik mijn glans in wat ik weet

Ook ik sluit mij aan bij de zelfreflectie, misschien zelfs een beetje narcistisch ?



Rutger.

Rutger, kun jij nagaan wanneer dit gedicht geschreven is? En heb jij al een uitleg bij het tweede gedicht, dat me nog een stuk moeilijker lijkt?



Pieter

Geplaatst: 12 mei 2008 12:04 pm



Zal ik eens navragen, Pieter. Wat het gedicht over de "nonnen" betreft, daar ben ik nog mee bezig.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 12 mei 2008 12:21 pm



Pieter, hierbij alvast een tipje van de sluier, die ik per mail ontving van Willem Kotkamp.



Quote:

Toch even een kleine reactie op Aan de Dichter.



En omdat het mij niet nader komt

spiegelde ik mijn glans in wat ik weet



Een narcist zal, in een monoloog met een figuurlijke Claus, nooit vertellen dat het hem niet nader komt. Hij zal er omheen draaien, maniertjes verzinnen. En omdat het mij niet nader komt , is heel direct.

In de eerste strofe zegt de dichter dat hij het niveau van Claus nooit zal bereiken maar dat hij wel weet waar de muze het werktuig vandaan haalt. Zelfreflectie?



En toch sluit ik mij ook in grote mate aan bij Pieter.





Aan lieve Nonnen, is geschreven voor zusters van Liefde uit de Congregatie van de Zusters van Liefde. Liefde, god. Hier wordt het een en ander ter discussie gesteld.



Met vriendelijke groet,



Willem

Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje