Geplaatst: 09 mei 2008 06:55 am
Aan de Dichter
En omdat het mij niet nader komt
spiegelde ik mijn glans in wat ik weet
over verlangens en grootse eenzaamheid
en vanuit de achterhoede de eerste zijn
Dit omdat het me niet direct raakt
maar beweegt, naar elders verplaatst
vanuit de inspiratie naar de schoot
en daar blijft tot het niet meer kan
Er is een groot dichter gestorven
omdat dichters niet sterven
Niet makkelijk dit gedicht.
Ik denk even 'hardop'.
Het komt hem niet nader en
het raakt hem niet direkt.
Gevoelens? Het verplaatst zich naar elders, naar de schoot.
En daar blijft het tot het niet meer kan.
Het kan de geslachtsdaad zijn die niet leidt tot bevruchting?
En daarom 'er is een groot dichter gestorven?'
Maar... waarom dan Aan de dichter?
Misschien heb je wel gelijk Rutger dat het voor Hugo Claus is.
Maar dan nog is het moeilijk.
Las hij de gedichten van Claus? Spiegelde hij zich daaraan? Moesten de
gedichten eerst bezinken (het raakt hem niet direkt) en waarom
verplaatst het zich naar de schoot? De schoot is de plek van de geboorte.
De geboorte van een gedicht?
Er is een groot dichter gestorven
omdat dichters niet sterven
Claus is gestorven maar niet echt omdat zijn gedichten er nog zijn?
Dettie
