Geplaatst: 12 mei 2008 12:24 pm
Een zomermiddag
Omdat al jaren mijn geest dodelijk
stil is probeerde ik het klassieke menu
dat door de tijd uitgekauwd was en
niets anders meer bleek te zijn dan
een fluimenfaçade
De wijn pakte mijn geest zoals een mogelijk
trage klankenbrei dat doet en u
toeschouwer ziet zoals gewoonlijk niets en
kermt de dag open zoals dan
toen er ook niets te winnen was
Het zijn de spiegeltjes de bladeren de
geur van schaduw en het vechten van
het licht dat de tafel doet zweven waar
wij graag zitten
Willem Kotkamp (niet gepubliceerd)
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
