Erwin van Leeuwen (ja)

Geplaatst: 07 mrt 2008 12:00 pm

Stadhuis



Het is een witte rots

van trots en etiquette

Een plaats

van lange trage gangen



De netten vangen er

wie niet mag sterven

van de stad





Erwin van Leeuwen

Een heel mooie vondst van Erwin van Leeuwen. Hij ziet de tegenstelling tussen de ongenaakbaarheid van zo'n deftig, van binnen dikwijls hard marmeren stadhuis en de zachtheid van de politiek die voor de sociaal zwakkeren zorgt.



Pieter

Geplaatst: 07 mrt 2008 12:07 pm



Ik vind hier ook enige ironie/sarcasme: wie niet mag sterven van de stad, wordt door haar opgevangen, er wordt dus een keuze gemaakt.

Wat met de anderen die niet worden gekozen...die hebben hebben geen opvang....



Tiba.

Geplaatst: 07 mrt 2008 12:11 pm



Tiba, hier kiest de stad niet maar degene die hulp zoekt. In Nederland is het zo geregeld dat iedereen geholpen wordt sinds we een nieuwe regering hebben. Zie het generaal pardon.



Pieter

Geplaatst: 07 mrt 2008 07:56 pm

In Nederland is het zo geregeld dat iedereen geholpen wordt sinds we een nieuwe regering hebben. Zie het generaal pardon.

Is dat zo??? Klinkt heel mooi. Het lijkt me ongelooflijk/onwaarschijnlijk dat niemand door de mazen van het net valt (om in de beeldspraak van het gedicht te blijven).



Tiba.

Geplaatst: 07 mrt 2008 08:48 pm



Helaas vallen er mensen door het vangnet; ik had moeten schrijven dat iedereen recht heeft op hulp, in ieder geval medische hulp. Maar illegalen hebben geen recht op continue hulp en deze arme mensen worden te vaak en ten onrechte gedetineerd. Dan is er nog een flinke groep psychisch gestoorde daklozen die geen hulp vragen. De vrijheid van het individu die in Nederland hoog, misschien te hoog, staat aangeschreven zorgt ervoor dat zo iemand niet mag worden opgepakt en geholpen. Nederland is nog geen paradijs voor iedereen en de tijdgeest gaat er niet op vooruit. Wel is deze regering humaner dan de vorige, maar dat kan over drie jaar anders zijn. Nederland is zijn richting kwijt.



Pieter

Geplaatst: 08 mrt 2008 01:23 pm



Ik vraag me af of in dit gedicht soms geen allusie zit op wat je hierboven schrijft, Pieter.

Hopelijk komt Erwin van leeuwen zelf nog eens op Leestafel kijken en kan enige uitleg geven over de laatste regels.



Tiba.