Erwin van Leeuwen (ja)

Geplaatst: 07 feb 2007 02:05 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Voor als het mij gebeurt



Als ik je verlaat

omdat mijn leven breekt

en ik je niet kan vinden

wordt jij dan steeds ons beiden



Als ik er niet meer ben

jij de ogen nog wilt zijn

die zeggen wie ik was

wie wij zijn

alsof er nog een ons bestaat



Als je naast me staat

je handen aan de beker

die ik vergeet te legen

terwijl ik jou al niet meer ken

mijn haan al heeft gekraaid

Scheur dan jezelf in tweeën



Vergeet maar wie ik ben

Hou vast aan wie wij samen waren

toen ik bestond

een ongeschonden wezen

voor jou

voor altijd



© Erwin van Leeuwen



Tiba

Geplaatst: 07 feb 2007 02:07 pm



Bovenstaand gedicht is prachtig!



En vooral de laatste strofe treft me erg.:

Vergeet maar wie ik ben

Hou vast aan wie wij samen waren

toen ik bestond

een ongeschonden wezen

voor jou

voor altijd

Daarop is geen commentaar nodig. Het spreekt zo!



Tiba.

Geplaatst: 10 feb 2007 10:18 am



Doelen



Zoekend naar iets

vind ik alleen

ontbreken

Dat wat niet is

ontwijkt mij

De gedachte

dat leegte definitie behoeft



Bezigheden wil ik scheppen

kleuren op zijn ogen strooien

pauken in zijn schedel plaatsen

of ruwe oppervlakken

om zijn vingers op te slijten



En hij...

haakt af

omdat ik

verlangend naar de leemtes

zijn volheid niet bevat



© Erwin van Leeuwen



Dit gedicht staat al een tijdje op de thuispagina, en iedere keer weer word ik erdoor getroffen.

De pogingen om de persoon met hersenletsel (daarover gaat het toch) te bereiken slagen niet echt.

Hij zoekt, maar vindt alleen ontbreken.



Waarom op het einde: "verlangend naar de leemtes"? Omdat hij die leemtes wil opvullen, dat als zijn opdracht ziet en daardoor de volheid mist?



Tiba.

Geplaatst: 10 feb 2007 04:42 pm



Ja mooi gedicht is dit hè.

Ik zie het als iemand die probeert een ander te veranderen, zijn 'leemtes' te vullen en daar zo mee bezig is dat hij niet meer de kwaliteiten, het unieke (de volheid) van die ander ziet.



Dettie

Geplaatst: 19 feb 2007 08:18 pm



Ik zag nu pas de dichter van de maand,

en ik ga op mijn gemak alles lezen de komende dagen,



maar dit gedicht las ik met een dikke strot...

Van wie ik hou...





Ergens in mijn zoeken

vindt hij míj

omhelst me met zijn ogen

in een blik

die van zijn stoel

een koets maakt

van goud





Ik zorg voor hem

en tart zijn lach

"je snapt het niet

want jij bent gek"

Hij giert en wielt

de kamer uit

10 centimeter per seconde

één spastische vinger trots geheven

in een moment van trots en groei





"En jij bent Haags"

Wil

Geplaatst: 21 feb 2007 11:04 pm



Hoop dat dit allemaal goed gaat. Zo'n forum-wonder ben ik niet. Het kostte me al aardig wat moeite om te registreren. Maar volgens mij wordt dit mijn eerste berichtje op de Leestafel. Als ik iets niet goed doe, laat het me dan weten.



Leuk dat jullie mijn schrijfsels waarderen. Gedichten lezen is een beetje een vergeten tak van sport. Mensen die ze schrijven lijken er meer te zijn. Ook hier een klein maar select gezelschap van lezers. Het leek me aardig om ook op jullie reacties te reageren. Bij deze dan:



Ten eerste bedankt voor alle lovende woorden. Het is prettig om te horen dat je af en toe iemand weet te "raken". Daar doe je het voor. Af en toe merk ik dat mensen de situatie niet goed kunnen plaatsen maar het gevoel van het gedicht dan projecteren op hun eigen ervaringen. Zeker als je, zoals ik, schrijft over mensen met een hersenletsel is het niet altijd even makkelijk te duiden. Dan beschrijf je iets wat de meeste mensen niet kennen. De gevoelens en het mens-zijn blijven echter universeel. Complimenten voor de analyse over "doelen" het is inderdaad de rem waar ik zelf vaak op moet gaan staan om iemand niet teveel te pushen naar de manier van leven die ik zinvol vind. Degene die ik beschrijf heeft het echt druk met het bestieren van zijn in mijn ogen lege leven. Een val waar ik altijd weer in dreig te vallen is het aandragen van andere leuke dingen. De schoonheid van de persoon die hij is verlies je dan te makkelijk uit het oog.



Wellicht aardig om te melden dat ik ook een ander gedicht over hem geschreven heb. Zal het hieronder plakken (als de techniek het toestaat). Waar ik erg benieuwd naar ben is of er ook werkjes van mij zijn die je echt helemaal niks vindt of waarvan je vindt dat dat anders, beter, duidelijker, mooier enzo had gekund. Ik hou wel van kritiek, al leer ik er maar langzaam van. Dus als jullie zin hebben schiet eens een gedicht af.



tot zover even,

tot schrijfs

Erwin van Leeuwen







Hand



Soms grijpt hij naar de handdruk

Als hij in spel van bluf en grote bek

mij op mijn nummer zet



Woorden komen slecht bij hem

Onbewust draait hij

het denkbeeldig vliegwiel naast zijn hoofd

dat maar niet wil versnellen



Ik lok hem uit zijn tent

Maar eenmaal buiten

voelt hij het ongemak

niet zeker of hij heeft gekwetst



Dan zakt de hand

en reikt naar mij

een schuchter schalks gebaar

zoekt naar mijn lach



Ik hou hem vast

Een knipoog maakt van ons weer mensen

zonder woorden





Erwin