Erwin van Leeuwen (ja)

Geplaatst: 22 feb 2007 07:08 pm



Hallo Erwin,



Wat leuk dat je reageert!



ik ga zeker uitgebreider terug reageren en zal ook proberen kritisch te kijken.



Ik dacht al dat je uiteigen ervaring schreef met mensen met een hersenbeschadiging,

dat moest haast wel,

de reden dat het me zo trof was inderdaad herkenning,

het gevoel van..als ik dichter was geweest,woorden had gehad had ik het graag zó op willen schrijven..zó is het.



Ik ben nu even niet topfit, meer reactie later.



groeten

Willeke

Geplaatst: 24 feb 2007 03:55 pm



Dag Erwin,



Sorry, ik ben druk, druk, druk met alles en niets.

Gehol in de ruimte of zoiets.



Wel apart dat je dit gedicht noemt. Ik heb erg zitten twijfelen of ik Doelen of Hand zou kiezen toen jij schreef bij de voorbereiding van de dichter van de maand pagina 'zoek maar wat uit'. Ik kon toen niet kiezen omdat ze me alletwee raakten.

En nu blijkt het ook nog om dezelfde persoon te gaan.



Er was wel een gedicht dat ik minder vond, maar dan moet ik even kijken op je site welke dat was.



Wat ik nog vragen wilde



Ober

mag ik een portie levenslust

zo'n grote

met alles erop en eraan

en doe maar geen servet



Als nagerecht

dan graag

een sobere euthanasie



(die van de chef lijkt me prima)



Ik ben zo benieuwd hoe hierop gereageerd wordt. Heb je het al eens voorgelezen?

En waarom het zinnetje 'die van de chef lijkt me prima'?

Persoonlijk vind ik dat een beetje jammer. Of wilde je het gedicht minder zwaar maken?



Groet

Dettie

Geplaatst: 24 feb 2007 08:35 pm



Hoi Dettie,



Heb hem nog nergens voorgedragen. Dus over de reacties kan ik je nog niets vertellen. Voor wat betreft de chef:



De sobere euthanasie voor na mijn portie levenslust lijkt me duidelijk. In restaurant-termen is het "van de chef" het beste, de specialiteit van het huis. Combineer die twee (de euthanasie van de chef) en je krijgt een heel andere uitleg. De chef die de hand aan zichzelf slaat. In dit gedicht staat de chef bij mij voor diegene die alle rottigheid in het leven uitdeelt (God, zo je wilt).

Mijn laatste sneer, als het ware.

De laatste zin is dus ook essentieel voor het gedicht en zou er niet af kunnen. Ook was hij niet bedoeld als een humoristische wende. Meer als een statement naar God en de wereld in het kader van "I'm not going down without a fight."



groetje Erwin

Geplaatst: 24 feb 2007 08:42 pm

Onderwerp: Okee, wie schiet er mijn laatste guhdiggie af?



Hallo lezerts,

Hieronder mijn laatste gedichtje. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Kritiek is welkom. Heb deze niet "laten rijpen" maar gewoon op mijn web-logje gekwakt. Er zou dus nog ruimte voor verbetering moeten zijn. Kan ik het met jullie hulp vlijmscherp maken? Wie doet er een gooi?



groetje Erwin







Door het lint



Ik wik

en wikkel woorden

om mijn hart



Pakketje pijn

omvat in rede

en een strik

waar handen

vuisten moesten zijn



En ergens

door het lint

gloeit nog de woede

tot het knapt



Hij stelt de vraag

of ik over mezelf

niet heen kan stappen

Mijn God, wat ben ik groot





Erwin

Geplaatst: 24 feb 2007 09:14 pm



Ober



mag ik een portie levenslust

zo'n grote

met alles erop en eraan

en doe maar geen servet



Als nagerecht

dan graag

een sobere euthanasie



(die van de chef lijkt me prima)



Ah dank voor je toelichting.

Ik zag het anders. Iemand komt 'eten' en besteld bij de ober een portie levenslust en dan als nagerecht een sobere euthanasie.

En dan las ik, 'bereidt door de chef' erin. Dus de chef bereidt de euthanasie van de eter voor. (de man met de spuit zag ik erin)

Ik las er niet in dat de chef zélf euthanasie zou plegen.



Zoals jij het toelicht komt het natuurlijk in een ander perspectief te staan.



Dettie

Geplaatst: 24 feb 2007 09:44 pm

Dettie schrijft:



Ik las er niet in dat de chef zélf euthanasie zou plegen.

Had ik er dus ook niet in gezien . Eerder een ironisch toemaatje...

Maar inderdaad, zoals jij het uitlegt heeft het natuurlijk ook die betekenis, en is het veel scherper.



Tiba.