Roberto Juarroz (ja in de vertaling van M.Sabarte Belacortu)

Poezie Leestafel heeft toestemming van uitgeverij Wagner & Van Santen én van vertaalster Mariolein Sabarte Belacortu om de gedichten van Roberto Juarroz te plaatsen uit de bundel 'Verticale poëzie'.



Dit betekent dat alleen haar vertalingen uitgegeven bij Wagner & Van Santen geplaatst kunnen worden.



Enkele van de gedichten van Roberto Juarroz zijn op de site te vinden, zie



www.poezie-leestafel.info/roberto-juarroz



Dettie

Geplaatst: 18 mei 2006 08:51 am



Mariolein Sabarte Belacortu, de vertaalster van de Argentijnse dichter Roberto Juarroz, gaf de toelating om de door haar vertaalde gedichten uit de bundel "Verticale poëzie" op Leestafel te plaatsen!!!!







In het weekend zoek ik enkele mooie gedichten.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 18 mei 2006 08:57 am



Geweldig Tiba!!!!



Zij vertaalde ook het boek "Herinnering aan mijn droeve hoeren" van García Márquez



Dettie

Geplaatst: 20 mei 2006 09:59 pm



Van Roberto Juarroz (1925- 1995) verschenen 14 bundels (13 tijdens zijn leven, 1 postuum). Ieder bundel kreeg dezelfde titel m.n. "Verticale poëzie", ze werden genummerd van I tot XIV.

Een keuze uit Verticale poëzie I t/m XIII werd vertaald door Mariolein Sabarte Belacortu (Wagner & Van Santen, 2003).

Een fascinerende bundel, en een fascinerend dichter!

Het is geen gemakkelijk dichter, en ieder gedicht roept vragen op, doet verder lezen....

Het is dan ook ontzettend moeilijk uit de selectie die M. Sabarte moest maken (uiteindelijk werden het er zeven per bundel) zelf enkele gedichten te kiezen. Om de knoop door te hakken, neem ik maar het gedicht dat me het eerste opviel, daar zit trouwens mijn bladwijzer nog steeds.

Voor hetzelfde geld werden het trouwens enkele andere....



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 20 mei 2006 10:20 pm



Woorden zijn kleine hefbomen,

maar wij hebben hun steunpunt nog niet gevonden.



Wij laten ze op elkaar steunen

en het bouwwerk geeft mee.

Wij laten ze steunen op het gezicht van de gedachte

en zijn masker slokt ze op.

Wij laten ze steunen op de rivier van de liefde

en ze gaan ervandoor met de rivier.



En wij blijven hun som zoeken

op één enkele hefboom,

maar we weten niet wat we willen optillen,

het leven of de dood,

de handeling van het spreken

of de gesloten cirkel van het mens-zijn.





Roberto Juarroz

(Verticale poëzie IV, 1969)



uit: Verticale poëzie,

vert. Mariolein Sabarte Belacortu,

Wagner & Van Santen, 2003



Tiba.

Geplaatst: 26 jan 2007 11:21 pm



Hoe het zwart afschrapen,

de smaak van het zwart,

de klank van het zwart,

de zwartheid van zwart?



Hoe het zwart raspen,

zijn voedsel, zijn deeg,

totdat de specerij van het wit

in zijn kieren is doorgedrongen?



Hoe het zwart overstromen

met een visie in staat het te belopen

en op zijn bodem iets anders te vinden

dan het spoor van de dood?



Hoe in het zwart andere kleuren vinden,

blauwzwart, roodzwart, liefdezwart, zelfmoordzwart,

of in zijn ingewand eenvoudig verkruimelen

de kleur van het leven van de mens?





Roberto Juarroz

uit: Verticale poëzie,

Wagner & Van Santen 2003

Vert.: Mariolein Sabarte Belacortu



Tiba.



Uit "gedichten over het thema kleur" ook hier geplaatst.