Jan Eijkelboom (ja)

Geplaatst: 25 jul 2007 05:38 pm



Vox humana*



In een klein dijkhuis staat,

ziet hij door ’t uitvergrote raam,

het oude orgel bijna naakt.

Over de toetsen ligt een loper.

Tussen de twee koop’ren kandelaars

staat een gezangboek open.

Hij hoort weer het asmatisch steunen:

loflied of klaagzang – eender zeurt

deze muziek, tot hij die deur

snel weer vergrendelt. En toch,

o mocht hij nog een keer,

geknield voor ’t orgelfront,

de trappers voor de vrouw bewegen

die boven hem haar psalmen zong.



J. Eijkelboom

Uit: Hora incerta ,

De Arbeiderspers, 1993



*vox humana = menselijke stem



Tiba.

Geplaatst: 04 okt 2007 11:05 am



En alles staat weer compleet op de site



www.poezie-leestafel.info/jan-eijkelboom



Tiba, waarom heb je vox humana geplaatst?

Vind je het een goed gedicht? Zo ja, of nee waarom wel of niet?



Dettie

die het niet echt een goed gedicht vind, het is voor mij eerder proza dan poëzie.

Geplaatst: 04 okt 2007 11:41 am



nee dettie? ik vind toch dat er hier héél duidelijk gespeeld wordt met klanken, met binnenrijm en klinkerrijm, en het heeft ook dat stuk "momentopname" dat voor mij poëzie heel maakt: een flits, maar dan één die een wereld bevat...



Elvira

_________________

"leven is veel meer dan eten en vechten om de macht" (J.L. Seagull)

Geplaatst: 04 okt 2007 04:02 pm



Ik ben het met Elvira eens, proza is dit helemaal niet.



Het is inderdaad bewerkt, vooral de klanken spelen een rol zoals Elvira opmerkt. Wat me aanspreekt is de melancholie in dit gedicht.



Het begin vind ik eigenaardig: staat... en dan ziet hij....



Tiba

Geplaatst: 04 okt 2007 04:52 pm



staat,

raam,

naakt.

kandelaars



de aa



uitvergrote

Loper

open



de klank oo



steunen

zeurt

deur



de eu



toch

mocht

front

zong



de korte o



Dat zie ik wel.

Maar mij ging het meer om het inhoudelijke, wat inderdaad melancholiek is. Maar waarom is dit poëzie? Om bovengenoemde klanken?



In een klein dijkhuis staat,

ziet hij door ’t uitvergrote raam,

het oude orgel bijna naakt.



ziet hij door ’t uitvergrote raam, is een tussenvoegsel.

je kan ook schrijven

In een klein dijkhuis staat,

(ziet hij door ’t uitvergrote raam)

het oude orgel bijna naakt.



Dettie

Geplaatst: 29 feb 2008 12:01 pm



Ach, Jan Eijkelboom is overleden. Hij is 81 jaar geworden.



Zie het mooie artikel op literatuurplein

www.literatuurplein.nl/nieuwsdetail.jsp?nieuwsId=1781



Hier komt de zon



die de mensen donkerder maakt

zodat ze weer zichtbaar worden

in het wit van die baaierd.



Vroeg zijn zijn stralen als brushes

die amper het kalfsvel beroeren,

de strakke huid van zeg maar het zwerk.



Of zie ze onder de boog van de brug

als spelende panters bewegen

met wisselende stippen zwart en goud.



En later de koperen ploert

die je doet snakken naar zondvloed,

zoals in dat land van stoffig smaragd



waar regen te groot is voor regen

en bruine kinderen, voetzolen

onverwacht geel, zich joelend repten



naar de oorverdovende ovatie

van een zinken dak. Of eerder nog,

thuis, de helende geur van modder



en de drie aroma's van gras.

Hier komt de zon,

leg je zwachtels nu af.



Maak, zon, mij

in uw strenge liefdadigheid

onsterfelijk zolang ik leef.





Jan Eijkelboom (1926-2008)