Guido Gezelle 1830-1899 (ja)

Omdat Guido Gezelle meer dan 70 jaar geleden overleden is, zijn zijn gedichten vrij van copyright. Er mogen dus meer gedichten van Guido Gezelle geplaatst worden.



Zijn gedichten zijn hier op de Poezie-Leestafelsite te vinden



www.poezie-leestafel.info/guido-gezelle



Dettie

Geplaatst: 07 sep 2004 10:07 am



Weet gij waar de wind geboren



Weet gij waar de wind geboren,

waar de dauw geboren is?

Weet gij kunstig op te sporen

wat hierbij, hierboven is?

Weet gij wat de sterren zijn, en

wat de zon, de mane? Wat

in de bergen, in de mijnen

ligt en in de zee bevat?

Weet gij iets klaar uit te leggen

van al 't geen men u vragen kan?

Antwoord dan en wil mij zeggen:

Dichten...wat is dichten dan?



Guido Gezelle

uit: Volledige dichtwerken, Standaard, 1971.



Tiba

Geplaatst: 13 mrt 2005 11:48 pm



Pasen



Pasen, Pasen,

luide klinke

nu de slag van

lerke en vinke

nu de stem van

mens en dier!

Pasen, Pasen,

wijdt het vier,

wijdt het licht en

pint de lampen,

laat de verse

wierook dampen:

Hallelujah,

't jok is af

van de dood en

van het graf!



Pasen, Pasen,

opgestanden

is de God, die

boze handen

hadden aan het

kruis gedaan:

heeft Hij hout en

steen en ijzer

overwonnen,

die, verrijzer,

Hallelujah,

één uit al,

leeft en immer

leven zal!



Pasen, Pasen,

dwaze mannen

dachten Hem in 't

graf te spannen,

met Pilatus'

zegelmerk:

Pasen, Pasen,

ijdel werk,

ijdel waken:

God almachtig

is verrezen,

eigenkrachtig,

Hallelujah,

door de steen,

eer de zon in

't oosten scheen.



Pasen, Pasen,

luide klinke

nu de taal van

lerk en vinke

nu de taal van

mens en dier!

Pasen, Pasen,

wijdt het vier,

wijdt het licht en

spijst de lampen,

laat de blauwe

wierook dampen:

Hallelujah,

God is groot:

overwinnaar

van de dood!



Guido Gezelle

uit: Declamatorium der Nederlandse poëzie, Teresa van der Meulen van Marcke, Standaard Uitgeverij 1967



Tiba.

Geplaatst: 17 sep 2005 10:08 am



Hoe zoet is 't tusschen broederen twee

te wandelen, te wandelen,

bemint men van de twee den een,

den een gelijk den anderen;

bemint men ze alle twee, en zij,

beminnen ze ook malkanderen

gebroederlijk: 't is zoet erbij

te wandelen, te wandelen.



Guido Gezelle

uit: Spiegel van de Nederlandse poëzie 2, Vivtor E. van Vriesland, Meulenhoff 1965



Tiba.



Dit gedicht uit het thema 'gedichten over vriendschap', ook even naar hier overgeplaatst.

Geplaatst: 11 okt 2005 09:18 am



Moederken



't En is van u

hiernederwaard,

geschilderd of

geschreven,

mij, moederken,

geen beeltenis,

geen beeld van u

gebleven.



Geen tekening,

geen lichtdrukmaal,

geen beitelwerk

van stene,

't en zij dat beeld

in mij, dat gij

gelaten hebt,

allene.



o Moge ik, u

onweerdig, nooit

die beeltenis

bederven,

maar eerzaam laat

ze leven in

mij, eerzaam in

mij sterven.



Guido Gezelle

Uit de bundel: laatste verzen Guido Gezelle



hiernederwaard: hier op aarde

geschreven: (misschien) gegraveerd

lichtdrukmaal: foto (zelfgevormd woord)

gelaten: nagelaten



Dettie

Geplaatst: 11 jan 2006 02:28 pm



Gekamde koning Canteclaar



Gekamde koning Canteclaar,

hoe geren zie 'k u komen daar,

--- gestapt, zoo edeldrachtig

als Alexander, Attila,

of Karloman zijn' wederga;

--- heel keizerlijk almachtig!



Gij kraait, terwijl ge uw' vlerken slaat,

en 't stemgeluid dat henengaat,

--- uit uwen hals gedreven,

herwekt het slapend menschendom,

het boodschapt hem den dag weêrom,

--- den dag, het licht, en 't leven.



Uw' vonkelende ooge, uw' rooden kam,

een laaiend beeld van vier en vlam,

--- uw' zakken steert, uw' spooren,

uwe om end om geglimde borst,

uw' strijdbaarheid, uw' zegedorst,

--- uw' stem, zoo schoon om hooren...



wie is er die dat al beschrijft,

die, heel in woord en taal gelijfd,

--- doet leven u en waken?

Wie is er? Anders geen als gij,

heer Canteclaar, die machtig zij

--- uw evenbeeld te maken.



Vaart wel dan: ik ontgeef 't mij, en

'k wil weten dat ik verre ben

--- bij u voortaan ten onderen;

gij hebt, o haan, den prijs behaald,

kraait koning nu, en zegepraalt,

--- en laat mij zwijgend wonderen!



Guido Gezelle

uit: Dier-bare Poëzie, Gedichten over dieren,

Anton van Wilderode en Fil de Ridder,

Orion, 1971



Tiba



Ook hier geplaatst staat ook bij gedichten over dieren