Marleen de Crée (ja)

Hé Pieter, welkom terug .



Dit is zo'n gedicht waarvan iedere regel prachtig is.

o.a. dit:



ik stapel bed en ogen vol met wachten

op je grillig haar





Je moet het maar kunnen zeggen!

Dit is volgens mij een ongelooflijk goed dichter.



Tiba.

Is het rijm je ook opgevallen, Tiba? Dit maakt het gedicht op de een of andere manier heel aantrekkelijk. Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat een goed gedicht per se moet rijmen.

Pieter

Hé, Pieter, tof je weer te zien.



Verrassend dat het rijmt, inderdaad.

Vooral de beeldrijke taal valt mij op.



mira

Dankjewel, Tiba en Mira. Ik ga weer meedoen, zij het wat rustiger dan ik gewend was.

Wat dit gedicht betreft: de laatste tijd las ik geen gedicht dat aangenamer was om te lezen. Terwijl alle zinnen me nog niet helemaal duidelijk zijn en

ik ze langzaam probeer te doorgronden. Gedichten (dichters, dichteressen) kunnen erg intrigerend zijn. Pieter

langzaam, als een zachte steen,

rol ik aan de flarden van je naam.

sprakeloos wil je me overnachten.

ik stapel bed en ogen vol met wachten

op je grillig haar, je stem, het branden

aan de bakens om me heen.

ik denk: er is geen onschuld langer

dan de kamer, mijn mond, je hart

dat beeft, het ruilen van gedachten.

dan rol ik langzaam als een zachte steen.



Marleen de Crée

uit: Passage, uitgeverij Hadewijch nv,

Schoten, 1987

Het gedicht op deze pagina hernomen, anders is het zo lastig lezen.



De rijmen vielen me ook op.



Daarnaast lijkt me dit een heel gepolijst gedicht, en ik bedoel dit in positieve zin. Dit zijn geen regels die je zo maar uit je mouw kunt schudden. Althans, dat denk ik.



"rol ik aan de flarden van je naam"

ook zo'n prachtige regel.



Tiba.

Kunnen we als synthese van dit gedicht hetvolgende zeggen:

Wachten op een (nabije) geliefde?

Een ietwat lapidaire zin voor de taalvirtuositeit van deze dichteres.

Hoe ze woorden, zinnen, modelleert, rolt, kneedt, 'als zachte steen'!

Hierbij gooit ze ook de normale syntaxis overboord:

sprakeloos wil je me overnachten

Juist zo wil de dichteres het zeggen, niet anders.



En ook nog:

ik stapel bed en ogen vol met wachten

op je grillig haar...



'bed opstapelen, bed en ogen opstapelen, ogen vol met wachten, wachten op je grillig haar... '

(met bovendien een prachtig enjambement)



Dit kan alleen poëzie, echte.



mira