Marleen de Crée (ja)

Hier staat een interview met Marleen de Crée



decontrabas.typepad.com/dekleinezaal/200...niinterview_m_1.html



Op poezie-Leestafel staat een recensie van Annematie Sauer

www.poezie-leestafel.info/annemarie-sauer



Daarin staat

Ook Wendy Rose trekt mijn aandacht. Zij werd geboren in 1948. Haar vader is Hopi en haar moeder euro-amerikaans en deels Miwok. Zij schrijft over haar wankele twee-éénheid, zowel in zichzelf als door het feit dat zij tot twee volken en twee culturen behoort. Zij is antropologe. Ze heeft meer dan tien bundels op haar naam.



Zou Marleen de Crée het over deze Wendy hebben?



Dettie

Een heel late reactie: Dettie schreef:

Zou Marleen de Crée het over deze Wendy hebben?

Ik heb daar nog naar gezocht, maar kan geen verband vinden.

Het leek me de naam van een soort roos, maar ook dat niet gevonden .



Tiba.

Vita Vita is een bundel over het leven in alle facetten en opgebouwd rond de twee polen, water en vuur.

Het water waaruit we allemaal geboren worden en waarin we ons bestaan kunnen evalueren.

Het vuur daarentegen typeert de relatie met de geliefde: haar kracht, haar warmte, haar gevaar. Vuur kan smeulen en laaien, kan verwarmen en verbranden.

Tussen beide polen, een intermezzo waarin de dichteres een hommage brengt aan vrienden én aan het wonder van de roos. Roos symbool van liefde en vriendschap. Bloem met doornen.



Dit vond ik bij uitgeverij P tiba, over de bundel VitaVita.



Wendy Rose viel me gewoon op omdat zij toevallig ook genoemd in de recensie over Sauer én omdat de titel van het gedicht in het Engels is.

Wendy Rose was een Indiaanse. Haar vader was volbloed Indiaan, haar moeder was deels Miwok indiaan maar weigerde die achtergrond te accepteren, zij verwees steeds naar het deel van haar Europese achtergrond.

Wendy Rose ging bij the American Indian Movement (AIM) en haar verdere leven staat ook in het teken van de originele bewoners van Amerika. Vooral de taal heeft haar aandacht.



Zie ook en.wikipedia.org/wiki/Wendy_Rose



Ik dacht misschien is het gedicht van Marleen de Cree wel een ode aan Wendy Rose vooral ook omdat de rest van haar bundel over water en vuur gaat. De elementen die heel belangrijk zijn voor Indianen.

Maar ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten.



Uit het gedicht kan ik het niet echt halen. Het is puur een gedachtekronkel van mij :roll:



Dettie

Raar, maar ik had dezelfde gedachtenkronkel toen ik gedicht plaatste en had een link met Rose gevonden op het net.

Maar een verbinding met het gedicht vond ik evenmin.



De bundel Vita Vita heb ik niet, dus kan het geheel niet bekijken.

Ik heb wel de bundel "Passage". Daarin staan prachtige liefdesgedichten.



Zal er binnenkort eentje uit plaatsen.



Tiba.

langzaam, als een zachte steen,

rol ik aan de flarden van je naam.

sprakeloos wil je me overnachten.

ik stapel bed en ogen vol met wachten

op je grillig haar, je stem, het branden

aan de bakens om me heen.

ik denk: er is geen onschuld langer

dan de kamer, mijn mond, je hart

dat beeft, het ruilen van gedachten.

dan rol ik langzaam als een zachte steen.



Marleen de Crée

uit: Passage, uitgeverij Hadewijch nv,

Schoten, 1987



Tiba.

Erg mooi gedicht, Tiba.

Pieter