*Manja Croiset

Geplaatst: 20 nov 2008 03:16 pm



De laatste maanden totaal geen nieuwe teksten.Druk druk druk.



Drie boeken bij de uitgeefster,luisterboek af, drie filmpjes op YouTube en

ook tijd gestoken in de cryptogrammen,raad de dichter,raad het boek en daar kwam na maanden de inspiratie.En voelde ik me eindelijk weer schrijfster

Kennelijk mijn drive vandaag.



De nieuwe bundel ga ik de naam NACHTUIL geven.



verlatenheid

een rode draad

en zal er wel altijd

blijven

verlaten worden

verlaten voelen

aantrekken afstoten



ooit schreef ik



luisteren of de ander luistert

wachtend op de stilte die om aandacht vraagt

en de blik die de bevestiging geeft

en dan vertellen over de bodemloze afgrond

even oneindig als het omniversum

dat woord dat alles omvattend betekent

maar niet te peilen is

net zoals de onontkoombare dood

het niets al even grenzeloos

niet te behappen voor een controlefreak



nu denk ik kijken of de ander kijkt

ziet wat ik voel ziet wat er in me omgaat

maar de hoop wordt weer de bodem ingeslagen

verlaten voor altijd





Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 20 nov 2008 04:42 pm



Verzen vol emotie, Manja, die ook emotie oproepen bij de lezer.

Het mooiste vers vind ik:



wachtend op de stilte die om aandacht vraagt



Ja, mooi!



mira

Geplaatst: 20 nov 2008 08:54 pm

Jan S schreef:

Als ik het youtube filmpje zie (en hoor) dan denk ik spontaan bij bepaalde foto die getoond wordt: "de lenige liefde" van Herman De Coninck.



Leuke combinatie beeld en klank.



Jan S

Goedenavond .Jan.ik reageerde van de week op jouw gedichten.

Niet springen.Nu je mijn tekst over Lotte gehoord hebt,begrijp waarom

het me ondermeer raakt.



Maar je was reactie was op mijn soepele lijf Cool en niet de inhoud van de teksten!



Overigens niet verkeerd als je bij mij aan Herman de Coninck moet denken!



Had ik dit nou onder jouw item moeten zetten?



manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 20 nov 2008 10:17 pm

en de blik die de bevestiging geeft

maar de hoop wordt weer de bodem ingeslagen

Verzen die boekdelen spreken.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 21 nov 2008 05:17 am

Manja Croiset schreef : Jan S schreef:



Had ik dit nou onder jouw item moeten zetten?



manja

Nee, hoor! Boodschap is ontvangen.



vriendelijke groeten,



Jan S

Geplaatst: 21 nov 2008 11:16 am



luisteren of de ander luistert

wachtend op de stilte die om aandacht vraagt

en de blik die de bevestiging geeft

en dan vertellen over de bodemloze afgrond

even oneindig als het omniversum

dat woord dat alles omvattend betekent

maar niet te peilen is

net zoals de onontkoombare dood

het niets al even grenzeloos

niet te behappen voor een controlefreak



nu denk ik kijken of de ander kijkt

ziet wat ik voel ziet wat er in me omgaat

maar de hoop wordt weer de bodem ingeslagen

verlaten voor altijd



Ik vind het prachtig vooral de eerste acht versregels, persoonlijk zou ik het woordje 'en' weglaten bij de derde regel en vind ik het jammer dat je ineens de zin 'niet te behappen voor een controlefreak' gebruikt. Die zou ik weglaten, het valt uit de toon bij de rest van het gedicht dat een beetje mysterieus is.

En van de laatste strofe zou ik de regel 'maar de hoop wordt weer de bodem ingeslagen' weglaten. Dat maakt het geheel krachtiger.



Maar dit is mijn persoonlijke mening hoor, je hoeft je er niets van aan te trekken. Het is bedoeld als opbouwende kritiek.



Groetjes

Dettie