tiba schreef : Elk onweer is de woede
Van een god die weent.
De vader slaat
Uit onmacht.
De heerseres
Huilt van genot.
Ha, eenmaal een onweer dat wenend
De schuldigen vernietigt...
Maar de wind daarna
Radeloos over de aarde.
Mira schrijft: strijd tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Dat klopt volgens mij. Een en ander wordt me door jouw uitleg nu ook duidelijker.
En verder schrijft Mira:
Een god die woedend wordt en weent, hij is de verpersoonlijking van de vader (letterlijk genoemd in de 2° strofe) die slaat...uit onmacht.
Als ik het goed begrijp indentificeer je "de god" uit de eerste strofe met "de vader" uit de tweede strofe.
Dat lijkt me niet zeker.
In de 2de strofe is er sprake van een vader die slaat uit onmacht en een heerseres (de moeder?) die huilt van genot. Een strofe vol geweld.
In de 1ste en 3de strofe is er sprake van een onweer:
1ste strofe: de god veroorzaakt een onweer uit woede, hij weent ook.
Waarom? Volgens mij om wat geschreven wordt in de 2de strofe
3de strofe: ha, eenmaal een onweer...
dit lijkt me een wens of verzuchting van de dichter:
hij wenst een onweer dat de schuldigen (meervoud) vernietigt.
Dit wijst op het eerste gezicht naar de vader die slaat. Is hij de schuldige?
Maar waarom dan meervoud? Wellicht slaat het ook op "de heerseres" die huilt van genot.
4de strofe
Maar de wind daarna
Radeloos over de aarde
"daarna" is me niet helemaal duidelijk. Volgens mij refereert dit naar de voorgaande strofe en slaat op de wens van de dichter dat het onweer de schuldigen vernietigt.
Daarna, na het onweer, waait de wind... De dichter blijft in radeloosheid achter.
Tiba.
Ik ben het helemaal met je eens, Tiba, maar ik denk dat de dichter hier sm als metafoor gebruikt. Het gaat over de verhouding vader-dochter, de dochter is sterker, lokt het slaan uit, de vader slaat uit onmacht, de dochter triomfeert en huilt van genot. Hier wordt dus de "meesteres" geslagen, een variatie op "normale"sm, waarin meestal de meesteres slaat.
Pieter
