Geplaatst: 01 mei 2007 01:08 pm
Waarom glimlach je als zij die niet liefhebben?
Waarom glimlach je als zij die niet liefhebben?
Ik ben de blaren van de bomen en het is nog lente.
Ik dien om je ogen je gedachten te strelen,
Maar jij hebt jezelf ingebouwd
Buiten de muren van je liefde.
De muren laten mijn verhaal niet door
En je leven blijft in lente als in zomer koud, je leeft
Onbedacht, onvoorbereid op al de liederen die langs de
----[volmaakte boog van de aarde komen aanrijzen,
En waarvan de tederheid zout is in ons geweten.
Geweten, zin voor evenwicht
Tussen de vragende wereld daarbuiten
En de schone weerspiegeling
Hierbinnen.
Maar wie zich inmetselt tussen muren
Heeft aan alle zijden steun
Der gevangenis.
Ben Cami
uit: Verzamelde gedichten 1954-1983,
Manteau, Antwerpen, 1984
Tiba.
