Aleidis Dierick (ja)

Geplaatst: 25 jan 2009 04:57 pm



De bron heeft een gezicht



I



(dorp)



Wie nooit alleen reed urenlang

door duisternis en mist in januari

met in haar nek de ringslang angst

zag nooit het woord genade.



Een witte boom. Een dier van dons.

Een kilometerpaal met cijfers.

Wegwijzers. Bijna grijpbaar soms

een versregel. De glans van vijvers.



Het plein van dit vergeten dorp

door tuig van Rome ingenomen.

Een legerkamp. Een vesting op de rots.

Winter. Niemand wil hier wonen.



Aleidis Dierick

Uit: Het land van de vijand

Gent, Poëziecentrum, 1989



mira

Geplaatst: 26 jan 2009 03:39 pm

met in haar nek de ringslang angst

Heel beeldend, bijna tastbaar, voelbaar.



mira

Rijden door mist en duisternis, bang, zelfs een kilometerpaal en wegwijzers kunnen poëtisch klinken als je Aleidis Dierick heet.

Bijna grijpbaar soms

een versregel

Wat mij betreft een grote dame van de poëzie.



mira

Even deze dichteres naar boven gebracht omdat ze zulke mooie dingen heeft geschreven, weliswaar niet altijd even toegankelijk.



mira

DE VERHOUDING



II.



De minnaar



Van alle minnaars de namen

de bontkraag, de lach van de sneeuw

de wijdbeense stand op aarde

de zichtbare winterse adem.



Van alle minnaars de tekens

gij nabije, gij schoonhese spreker

onbegrepene, fluwelen steen

met uw mooie mond van begeerte.



Moeiteloos heeft zij u doorkeken

tot op het bot en het been.





Aleidis Dierick

uit: Gedichten 79, een keuze uit de tijdschriften,

Willy Spillebeen en Hubert van Herreweghen

Davidsfonds - Leuven



Tiba.



uit het item "raad de dichter" ook hier geplaatst

schoonhese spreker..wat een mooi woord vind ik dat..