Aleidis Dierick (ja)

Geplaatst: 06 jan 2007 05:36 pm



Ja dat lijkt me een mogelijkheid:

een vluchteling die aan land zwemt?



Maar waarom: nooit was je zo zwaar. En zo mooi ???



En wat betekent: voorbij, voorbij aan de laatste vader ???



Veel vragen dus!



Tiba.

Geplaatst: 06 jan 2007 07:04 pm



nooit was je zo zwaar. En zo mooi ??? De vrijheid?



voorbij, voorbij aan de laatste vader ??? Het vaderland?



Dettie

Geplaatst: 28 jan 2008 11:38 am



Thuiskomen is een tuin. Met vogels.

Met muntekruid tot de rand toe gevuld.

Een duif vliegt porceleinblauw over

in een klapwiegend ongeduld.



De bomen kalkwit langs de muren,

verwilderd. Distels staan in zaad.

Grasvinken in verborgen polken.

Dit wist zij steeds: de tuin bestaat.



Het perk vol zijden pluimgewassen,

kamille, wilde weegbree, merels op het grind,

het onkruid hoog, blond stof op terrassen.

Een enkele maal staat men van vreugde blind.



Aleidis Dierick

Uit: Een zomer voorzien

Orion Brugge 1977



Dettie

Geplaatst: 27 jul 2008 07:32 am



MAART



Lamium purpureum paarse dovenetel

staat in de zwarte tuin en bloeit

staat aan een voorjaar van water

vergeten een hard verleden.



Wind uit het zuiden plotseling zichtbaar

het nieuwe gras plotseling horen

de vogels zwermen laag over

herkennend hun nesten en holen.



Niet weggeweest uit uw tuin beminde

de winters als sneeuw gesmolten

zwijgzaam geweten de purperen netel

teder de taal van vriendschap.



Aleidis Dierick

uit: Gedichten voor een man

Orion/Gotmer, Brugge/Nijmegen,1978

---

Het is vandaag de geboortedag van Aleidis Dierick, aanleiding om weer eens een gedicht van haar te plaatsen.

Voor mij is ze een van de betere dichters.



Dettie

Geplaatst: 27 jul 2008 08:47 am



Wat een prachtige laatste strofe!



Tiba.

Geplaatst: 23 jan 2009 08:41 am



Mooie keuze, Tiba en Dettie!

Als ik meer tijd heb zal ik proberen een paar van haar moeilijkste gedichten te ontraadselen.



Pieter