Hans Andreus (nee)

Geplaatst: 13 feb 2007 10:50 am



Misschien kan ik het anders zeggen, je hebt het taoisme, dat is geen geloof maar iets dat je weet, voelt.

Taoisten zeggen, als je het Tao noemt, het de naam Tao geeft, dan is het al geen Tao meer.

Tao valt niet onder woorden te brengen, dat voel je, weet je, ervaar je.



Ik denk dat hier hetzelfde bedoeld wordt. De dichter vraagt om een woord maar weet tegelijkertijd dat het onnoembaar blijft.

Net als Tao, het wordt Tao genoemd om het maar een naam te geven, maar eigenlijk is Tao onnoembaar.



dettie

Geplaatst: 13 feb 2007 11:03 am



Dat lijkt me een goede uitleg.



Shocks wat denk jij?



Tiba.

Reuze bedankt voor jullie uitleg maar ik zag vaak andere dingen dan jullie zagen ik zal dat in mijn post '' Proberen'' uit te leggen



ben pas 17 en dit is mijn eerste Gedicht van andreus



Laatste gedicht



Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, ---) Hij gaat dood dus laatste gedicht.

nu het met mijn leven bijna is gedaan, ---) verzachtend uitdrukken van de dood de scheppingsdrift me ook wat is vergaan

---

) Hij heeft geen zin meer in gedichten te schrijven, om gedichten te creëren. dus versterkend aan dat hij dood gaat met letterlijk de kanker in mijn lijf----) Simpel, hij lijdt aan kanker jammer genoeg en dat wreet hem op en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, ----) hij praat liever tegen iets/iemand dan tegen niks en dus richt hij zich toch god, hij weet niet wie god is of wat hij daar zal vinden maar hij gelooft er wel degelijk in...

maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel de makkelijkste manier om wat te zeggen),- ---) hij praat liever tot god dan tot niemand hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht ----) licht: het leven van hem, ofwel zijn ziel van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint ? ---) van jouw als men dood gaat gaat men naar het '' Licht'' jullie kennen vast wel wat ik bedoel, het licht ofwel de hemel... het onoemlijk iets wat niet valt te omschrijven dus de hemel of hel of wat dan ook? aangezien hij zich tot god wend neem ik aan dat hij op de hemel doelt, de hemel die niet valt te omschrijven hij weet niet wat hij zich bij de hemel moet voorstellen.

Of is het dat jij me er een onverdicht woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt ? ---) hier loop ik dus vast waar verwijst hij naar.... naar het licht van god, dus de hemel of naar zijn hele Gedicht waarmee de '' dood'' word bedoeld? ik kan niet zeggen dat ik liefde ook maar enigzins in zijn gedicht zie terug komen....



het onverdichte woord dat hij probeert uit te drukken in zijn gedicht lijkt mij de '' dood'' dat is alomvatten wat hij in zijn Gedicht uit drukt, god hoeft niet het woord te zeggen, maar uit te voeren vandaar niet uitgesproken? of zit ik er ver naarst



Groetjes en vele Dank



Björn Hanekamp (shocks)

15 feb 2007 08:06 am



Misschien zoekt hij een omschrijving voor "het leven na de dood", maar het is geen leven dus wat is het dan wel: de ultieme opdracht of uitdaging om hier een dichterlijk woord voor te vinden geeft hij door aan wat hij God noemt.



Zo interpreteer ik het.



groetjes,



Jan S

15 feb 2007 09:34 am



ik sluit mij denk ik het meest aan bij Jan S. ik vond er onlangs een hele mooie commentaar bij, een filosofische beschouwing (geen analyse) waarin het gaat over de evolutie van het godsbeeld.



www.ikonrtv.nl/pastoraat/column.asp?oId=282&oItem=32



ik heb het gedicht onlangs gebruikt in één van mijn lessen over godsbeelden.



Elvira

_________________

"leven is veel meer dan eten en vechten om de macht" (J.L. Seagull)

Geplaatst: 15 feb 2007 12:49 pm



Dat valt me het meest op in die commentaar, Elvira:

Misschien dat die ander, die jij in het gedicht een woord vindt, onuitgesproken, maar een woord dat antwoord geeft op de vraag: waar blijf ik met dat licht van mij, van jou?

Tiba.