Geplaatst: 13 feb 2007 08:21 am
Tiba schreef : Maar het mag ook woordeloos zijn
Nee dat denk ik niet, hij vraagt aan God 'of vind jij dat woord voor me?
Ik denk dat het iets is waar geen woord voor bestaat, maar dat we allemaal kennen. Het goddelijke misschien?
De dichter zelf verwijst inderdaad naar God (scheppingsdrift) en spreekt hem zelfs aan, hoewel hij zich nauwelijks iets bij een God kan voorstellen (het roept geen vast beeld op, een man met een baard bijv.) Maar hij spreekt nu eenmaal liever tegen iemand dan dat hij zomaar in zijn eentje tegen niets zit te praten.
Waar blijft jouw en mijn licht als ik wegglij in de dood?
In het iets dat wij niet bij naam kunnen noemen, niemand kan vertellen hoe de dood voelt, hoe de dood is.
(mensen die bijna dood waren zeggen wel eens dat ze in een tunnel vol licht waren en zich heel gelukkig voelden)
Waar verkeert iemand die dood is zich in? in iets? In het licht? Het woord dat niet uitgesproken hoeft te worden, door niemand, omdat je dan weet wat het is.
Dettie