Hans Andreus (nee)

hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht

van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in



het onverhoeds onnoemelijke begint ?

Of is het dat jij me er een onverdicht

woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt ?



Dag Shocks, welkom bij Leestafel!



De dichter zegt hoe moet dat nu als jouw en mijn licht wegvalt en het onnoemelijke begint... dus 'iets waar geen naam aan te geven is' begint.

Hij vraagt aan God dan.. Of vind jij er een woord voor? een woord wat nog geen dichter heeft gedicht, een woord dat eigenlijk niet uitgesproken hoeft te worden...



je kan het zien als het woord liefde... als mensen erg veel van elkaar houden dan hoeft het woord liefde niet uitgesproken te worden, dan weet je dat gewoon.



In dit gedicht gaat de man dood maar hoe je noem je datgene waar je dan in belandt? Hij spreekt tot God (Heer)

De dichter weet niet hoe het heet waar hij na zijn dood terecht komt. hemel, hel, vagevuur, het heelal, de kosmos, geest, ziel? Hij vraagt aan God of hij een naam vindt voor iets wat je eigenlijk geen naam geven kan, niet benoemen kan, niet uitgesproken hoeft te worden.



Dit is wat ik denk, hebben anderen hier nog een andere visie over?



Dettie

Geplaatst: 12 feb 2007



Ik heb hier een hele uitleg neergepend, en merk dat die grotendeels overeenkomt met wat Dettie schrijft.

Mijn probleem is dat ik vastzit op 'dat niet uitgesproken hoeft".

Ik vraag me daarbij af of bedoeld is "door de dichter", "door God", "door allebei"?



Zie jij dat, Dettie?



Tiba.

Geplaatst: 12 feb 2007 09:47 pm



Ik denk dat hij een gevoel bedoelt Tiba. Een alomtegenwoordig gevoel. Dat door iedereen gevoeld wordt. Een iets waarvan iedereen weet dat het er is maar wat je niet kan pakken of een naam kan geven



Moeilijk uit te leggen.



Dettie

Geplaatst: 12 feb 2007 10:01 pm



Dit is de rest van mijn uitleg (het is meer een luidop denken)



Waar blijf ik met dat licht

van mij, van jou



licht is symbool van leven.

Andreus was altijd al 'de dichter van het licht'

Ook voor God is in de Bijbel het licht kenmerkend (hij schiep het licht),

vandaar: "dat licht van mij, van jou".



Nu hij dood gaat weet hij niet waar hij met dat licht moet blijven

--> hoe zit dat nu? Waar gaat hij heen?



Hij weet alleen dat hij in iets terecht komt dat onnoemelik is, m.a.w. het is een groot vraagteken.

Vandaar dat hij God vraagt: heb jij een woord voor dat wat "onverdicht" is (= dat men niet in gedichten gebruikt)?



"dat niet uitgesproken hoeft"

Hier zit ik dus vast....

Door wie? Door God? Maar hij vraagt hem juist een woord

Door de dichter?

Dan zou het betekenen dat hij God vraagt of hij hem kan helpen en datgene wil benoemen dat onnoemelijk/onverdicht is, , maar dat de dichter zelf het woord niet wil uitspreken...

ook niet echt een bevredigende uitleg.



Bij nader inzien is de vergelijking die Dettie maakt met de liefde tussen twee mensen wellicht de juiste.

Hij vraagt God om uitleg, wil meer weten van datgene waarin hij valt, maar het mag ook "woordenloos" zijn.



Pff, moeilijk hoor.



Tiba.

Geplaatst: 13 feb 2007 08:21 am

Tiba schreef : Maar het mag ook woordeloos zijn

Nee dat denk ik niet, hij vraagt aan God 'of vind jij dat woord voor me?

Ik denk dat het iets is waar geen woord voor bestaat, maar dat we allemaal kennen. Het goddelijke misschien?



De dichter zelf verwijst inderdaad naar God (scheppingsdrift) en spreekt hem zelfs aan, hoewel hij zich nauwelijks iets bij een God kan voorstellen (het roept geen vast beeld op, een man met een baard bijv.) Maar hij spreekt nu eenmaal liever tegen iemand dan dat hij zomaar in zijn eentje tegen niets zit te praten.



Waar blijft jouw en mijn licht als ik wegglij in de dood?

In het iets dat wij niet bij naam kunnen noemen, niemand kan vertellen hoe de dood voelt, hoe de dood is.

(mensen die bijna dood waren zeggen wel eens dat ze in een tunnel vol licht waren en zich heel gelukkig voelden)

Waar verkeert iemand die dood is zich in? in iets? In het licht? Het woord dat niet uitgesproken hoeft te worden, door niemand, omdat je dan weet wat het is.



Dettie

Geplaatst: 13 feb 2007 10:29 am

Dus hij wil het woord weten van God, maar het hoeft niet uitgesproken te worden, noch door God, noch door hemzelf, noch door iemand anders?

Hij wil het alleen maar kennen (en zo tot besef, inzicht komen van wat hem te wachten staat)?



Is het dat?



Tiba.