Geplaatst: 22 jun 2007 09:27 pm
Een gedicht waarover nog meer valt te zeggen, dacht ik.
Zelf vind ik het een gedicht met dé grote thema's: liefde en dood.
Moeilijk om daarover nog origineel te zijn: zo vaak reeds verdicht.
Hierin toch prachtig doorleefd:
je zoekt, over je stamelt, door je dwaalt.
en dit, woordspel incluis, mag er ook zijn!
Adem op adem, lief op lijf, lijf op leed.
Sterfelijk en bederfelijk. Zij, jij, wij.
Dit is echt een gedicht dat de moeite waard is.
Maar dit stoort me toch:
en geniet van de warme glans van dit leven.
o jee, dit is een regel die elke beginneling schrijft. Dit had moeten geschrapt/verbeterd worden.
Iets minder, maar toch, stoort me:
het einde in het verschiet
versleten, veelgebruikte uitdrukking.
Afgezien van deze 1,5 mislukte regel een gedicht dat ik nog vaak zal lezen.
Dettie, Gert, Elvira, Leni, Jan S., Ariadne, Rutger... wat vinden jullie?
Tiba.