Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

* Lut de Block (ja)

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #835 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 nov 2007 08:11 am

tiba schreef:

Afgezien van deze 1,5 mislukte regel een gedicht dat ik nog vaak zal lezen.



Dettie, Gert, Elvira, Leni, Jan S., Ariadne, Rutger... wat vinden jullie?



Tiba.




Tiba, mijn commentaar komt heel laat (ontdek ik nu) maar uit jouw commentaar op het gedicht leer ikzelf bij. Het bevat een aantal waarschuwingen voor beginners zoals ik. Bedankt! :)



Jan S
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #836 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 10 nov 2007 12:00 am



De gedichten in dit item herlezen.

Prachtig vind ik ze.



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #837 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 dec 2007 12:02 pm

Mijn vader laat het bloed al jaren stromen.

Het roeren is mijn levenswerk. Ik was

de spatten van zijn laarzen weg maar huiver

om de hars die halverwege klit. Hij leeft



weer meer dan ooit. Zijn bloed kruipt traag

in mij. Ik voel het kleven, luister naar

het doffe dreunen van de bijl. Het heilzaam

klieven en het hakken in het al te botte leed.



Lut de Block

uit: Kreatief, jaargang 20 nr. 4-5, december 1986


Bij het lezen van dit gedicht heb ik het gevoel dat hier twee generatie's tegenover elkaar staan, en anderzijds ook weer niet, aangezien

Mijn vader laat het bloed al jaren stromen.



Zijn bloed kruipt traag in mij.


Hetzelfde bloed, maar het stroomt op verschillende manieren. Dat verschillend zijn uit zich ook in de "afkeer" van de ik-persoon voor het werk dat de vader verricht.

maar huiver om de hars die halverwege klit.



Het heilzaam klieven en het hakken in het al te botte leed.


De ik-figuur voelt zich een met de natuur, die het werk van de vader "ondergaat", en is het daar niet mee eens.

Ik voel het kleven, luister naar

het doffe dreunen van de bijl.


De taak van de ik-figuur is "roeren", maar dat kan ik niet zo goed plaatsen in het geheel. Is het misschien roeren in haar eigen leed ?



Rutger



_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #838 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 08 dec 2007 06:27 pm

tiba schreef : Dettie, Gert, Elvira, Leni, Jan S., Ariadne, Rutger... wat vinden jullie?

Mijn commentaar komt nog veel later dan die van Jan, maar beter laat dan nooit zou ik zeggen.



Ik ben het alvast met tiba eens met het thema van het gedicht, namelijk liefde en dood. Dat het niet altijd gemakkelijk is, hierin nog origineel te zijn, daar kan ik mij moeilijker in vinden. Het is niet omdat dit nu strafbaar is, dat het geen eer meer mag zijn om, al dan niet letterlijk, geplagieerd (of geciteerd zonder bronvermelding) te worden.

Niets is bestendig

Dus, alles is vergankelijk, of met andere woorden, de dood is overal. Wij krijgen in de eerste strofe als het ware een onthaastings"cursus". Laat je gewoon rustig gaan, en geniet van het aardse bestaan, zo lang je kan. En alleen het langzaam aan doen biedt je deze kans.

Haast je niet langer, blijf talmen en dralen.

Daal niet af in de spelonken van de leugen.

Wentel je niet in het walhalla van de waan,

maar leg je te rusten op een zwijgzaam bed

en geniet van de warme glans van dit leven.

Een belangrijk aspect van dit leven blijft de liefde, die hier inderdaad heel doorleefd, en met prachtige beelden wordt weergegeven.

Sta toe dat de verlangende mond van je geliefde

je zoekt, over je stamelt, door je dwaalt.

Schreeuw het uit van kortstondig geluk.

Adem op adem, lief op lijf, lijf op leed.

Sterfelijk en bederfelijk. Zij, jij, wij.

Onherroepelijk is het einde. Althans, dit is wat uit de laatste strofe weerklinkt. Tot stof en as keert iedereen weer, en een opgaan in een hiernamaals is er niet bij.

We spatten als sterren uiteen, het einde in het

verschiet. Maar het hart klopt, het bloed stuwt.

Niets is bestendiger dan de liefde voor het leven.

Zou het zich laten paaien met loze beloften van later

en beter en nog liever en het sublieme. Zou het.

Het leven roept. Verder is niets, ben je niet meer.

Er zijn inderdaad heel wat verwijzingen naar vrijen (een aspect van de liefdevolgens mij, dettie, maar ik zit dan wat in de knoei met de eerste strofe. Daar moet ik nog eens over nadenken.

dettie schreef : maar volgens mij gaat dit gedicht over vrijen

en wordt het einde in het verschiet

heel anders bedoeld dan in mijn rijmregeltjes.



Ook en geniet van de warme glans van dit leven

verwijst naar het vrijen volgens mij.


Rutger



_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #839 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 29 dec 2007 10:15 pm



Rutger schreef:

Ik ben het alvast met tiba eens met het thema van het gedicht, namelijk liefde en dood. Dat het niet altijd gemakkelijk is, hierin nog origineel te zijn, daar kan ik mij moeilijker in vinden. Het is niet omdat dit nu strafbaar is, dat het geen eer meer mag zijn om, al dan niet letterlijk, geplagieerd (of geciteerd zonder bronvermelding) te worden.




Rutger, ik ben wat laat met mijn reactie, maar ik begrijp niet goed wat je bedoelt. Het is dan ook moeilijk om te reageren.



Op het gedicht 'mijn vader laat het bloed al jaren stromen' wil ik graag terugkomen.



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #840 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 30 dec 2007 02:46 pm

tiba schreef : Rutger schreef:

Ik ben het alvast met tiba eens met het thema van het gedicht, namelijk liefde en dood. Dat het niet altijd gemakkelijk is, hierin nog origineel te zijn, daar kan ik mij moeilijker in vinden. Het is niet omdat dit nu strafbaar is, dat het geen eer meer mag zijn om, al dan niet letterlijk, geplagieerd (of geciteerd zonder bronvermelding) te worden.


Rutger, ik ben wat laat met mijn reactie, maar ik begrijp niet goed wat je bedoelt. Het is dan ook moeilijk om te reageren.



Op het gedicht 'mijn vader laat het bloed al jaren stromen' wil ik graag terugkomen.



Tiba.


Tiba, enkele lijnen terug schreef je :

tiba schreef : Moeilijk om daarover nog origineel te zijn: zo vaak reeds verdicht.


Volgens mij is het best nog mogelijk, origineel uit de hoek te komen. Je hebt gereageerd op mijn gedichtenreeks over liefde. Wat vind je over hun originaliteit bijvoorbeeld ?



Verder heb ik originaliteit willen verbinden met plagiaat. Dit idee kwam toen zo maar bij mij op, zonder er echt over na te denken. Een zwaar woord weliswaar, maar vooraleer dit strafbaar werd, was het zelfs een hele eer, geplagieerd te worden. Zelfs daar vind ik persoonlijk nog originaliteit in terug, ook al wordt een tekst soms letterlijk overgenomen in een andere tekst.



Rutger



_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.832 seconden