Sacha Blé (ja)

Geplaatst: 25 nov 2007 04:19 pm



Hé Nemesis, mogen we mee genieten? Ik heb ooit bij mijn afscheid als leerkracht ook een prachtig gedicht van één van mijn studenten gekregen ...ik zal het nooit vergeten..

Hij zal jou op die manier ook nooit meer vergeten zie je...En via Leestafel kan je nog genieten van zijn gedichten is het niet???

En van nog veel meer poezie..ken je Pessoa al?Mijn studenten waren er wild van destijds...



Leni (uit Portugal, het land van haar lievelingsdichter)

Geplaatst: 25 nov 2007 04:28 pm



Pessoa ken ik inderdaad niet. Kan hem hier ook niet direct vinden op dit forum. Ik post dat gedicht één dezer dagen hier. Ik heb het gevoel dat het nog niet helemaal af is. Verwacht er niet te veel van, het zit vol insiders en mss is het wel helemaal niet van zo'n goede kwaliteit...



Nemesis

_________________

Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs.



// G.G. Marquez - Honderd jaar eenzaamheid //

Geplaatst: 25 nov 2007 04:43 pm Onderwerp: gedichtje



hier is het dan. Weet dat het is geschreven in niet meer dan een kwartiertje en dat het dus wrs helemaal zo goed niet is. Knipoog/Wink



Mijn leraar Latijn



mijn leraar, een speciaal geval

niemand sprak mij ooit zo

begeesterd daarover

schrijvers die gelezen moeten zijn

fenomenaal, gelijk heeft hij

zonder ciceroniaanse periodes

wijdde hij ons groentjes,

in een poging tot vertaling

interrumpeerde hij, formidabel,

informerend, Ida’s en Alberts,

wierpen ons een blik door zijn mond

begeesterd zagen zijn ogen niet

waarheen de onze afdwaalden

tot een sympathiekeling

zo hoon gelachen in september

genegenheid is nu zijn deel

wanneer Smullie mijn klas binnenwaait



Nemesis

_________________

Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs.



// G.G. Marquez - Honderd jaar eenzaamheid //



Laatst aangepast door Nemesis op 25 nov 2007 05:06 pm, in totaal 1 keer bewerkt

Geplaatst: 25 nov 2007 04:53 pm



Als ik je leraar was zou ik er ongelofelijk blij mee zijn!

vooral deze regels vind ik goed



begeesterd zagen zijn ogen niet

waarheen de onze afdwaalden



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 25 nov 2007 08:06 pm



Volgens mij zal hij er idd superblij mee zijn!



Tiba.

Geplaatst: 26 nov 2007 07:02 am



Ja, het doet wat bij een mens als er speciaal voor jou een gedicht geschreven is.

Ik mocht het een tijdje geleden meemaken op het einde van een opleiding rond coaching. Ik verwijs nogal graag naar het belang van stiltes tijdens een (coaching)gesprek - zoals het belang van de witregels in een gedicht. En over dat laatste had een deelnemer dus een gedicht geschreven. Een memorabele ervaring! Dus ik gun het Sacha Blé van harte. Tof dat je dit voor hem componeerde.



(en de zin die Dettie citeerde, vind ik ook de mooiste)



Jan S