Geplaatst: 25 nov 2007 04:43 pm Onderwerp: gedichtje
hier is het dan. Weet dat het is geschreven in niet meer dan een kwartiertje en dat het dus wrs helemaal zo goed niet is. Knipoog/Wink
Mijn leraar Latijn
mijn leraar, een speciaal geval
niemand sprak mij ooit zo
begeesterd daarover
schrijvers die gelezen moeten zijn
fenomenaal, gelijk heeft hij
zonder ciceroniaanse periodes
wijdde hij ons groentjes,
in een poging tot vertaling
interrumpeerde hij, formidabel,
informerend, Ida’s en Alberts,
wierpen ons een blik door zijn mond
begeesterd zagen zijn ogen niet
waarheen de onze afdwaalden
tot een sympathiekeling
zo hoon gelachen in september
genegenheid is nu zijn deel
wanneer Smullie mijn klas binnenwaait
Nemesis
_________________
Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs.
// G.G. Marquez - Honderd jaar eenzaamheid //
Laatst aangepast door Nemesis op 25 nov 2007 05:06 pm, in totaal 1 keer bewerkt