Jana Beranová (ja)

Geplaatst: 12 mei 2006 02:06 pm



Superbericht!



Ik was gedichten aan het uitzoeken uit de bundels Tussentonen en Tussen aarde en hemel en vond het zo moeilijk, ik vond zoveel gedichten prachtig. Dus had ik maar geschreven dat zij maar moest zeggen wat wel of niet mocht omdat ik niet kon kiezen. (Er staat ook een heel bijzonder gedicht in Tussentonen over Bohumil Hrabal in) en..



krijg ik toch vandaag bericht dat we mogen plaatsen wat we mooi vinden!!!

Ik zat helemaal met kippenvel ervan!



Dettie

Geplaatst: 12 mei 2006 03:33 pm



Zonder bagage



Ik heb een roofdierhart en roofdiermond,

verorber land na land, elk moment is

het moment voor de sprong.

Ik knoop tijd aan elkaar.

Hoe het komt?



De grens, klemvast, was een ver geheim.

Het was nacht, de maan was rood.

De hoge heuvel sleepte stenen aan

waar 't licht afdroop als

afscheidstranen. Het gevaar

verbond de wond.

We liepen.

De bergkam had

gaten in zijn tanden en het kind

vleugels op haar rug:

schooltasje, foto van de klas,

krabbel van de eerste liefde.



De mens is een bundel

verzwegen verhalen, klaar om

op te stijgen, uit te varen,

verstoppertje te spelen, alleen

tijdelijk in een haven.

Daar

zoek ik weleens tussen sleetse

koffers, reistassen en andere bagage

het schooltasje terug. De eerste

verte. Hoe ik dat doe?



Ik leg me op de grond en vouw me

op tot een pakketje. Verloren maar

vrij om te gaan als de maan

zich schurkt tegen de havenkade.





Jana Beranová

Uit: Tussen aarde en hemel

Uitgeverij De Geus 2002



Zonder bagage is geschreven voor het project Beelden in vervoering in het kader van Rotterdam Culturele hoofdstad 2001, bij het beeld 'Lost Luggage Depot' van Jeff Wall naast Hotel New York in Rotterdam.



Dettie

Op De Kop van Zuid in Rotterdam staat inmiddels het 65.000 kg. wegende Lost Luggage Depot.

Met dit monument symboliseert kunstenaar Jeff Wall de emigranten, die begin vorige eeuw naar Amerika vertrokken.



Dettie

Geplaatst: 12 mei 2006 03:37 pm



Heel mooi gedicht is dit!

Ik zal dit nog vaak herlezen.

Er schuilt een heel leven in.

De mens is een bundel

verzwegen verhalen, klaar om

op te stijgen, uit te varen,

verstoppertje te spelen, alleen

tijdelijk in een haven.

mooi én wijs.



Groetjes. Tiba.



P.S. Ik ga ook maar eens op zoek naar een bundel.

Geplaatst: 12 mei 2006 04:01 pm



In vredesnaam



Mijn nacht is breekbaar

als een kolibrievlinder



vreemde stappen naast mijn bed

laarzen groot als wolkenkrabbers



't bliksemt en knalt en ik sta weer

op straat - klein - alleen



Ik ren naar het slagveld

om een gedicht te schrijven



graaf geen kuil

voor gevallen woorden



ik laat de bomen

stapelverliefd ruisen



de bergen elkaar

opnieuw ontmoeten



en om geen kind te zijn

dat nooit meer slapen kan



geef ik landen voeten

om het geluk met ons te delen



Voor vrede plant ik

een stokroos een echte



met kaarsrechte rug



Jana Beranová

uit: 'Tussentonen'

uitgeverij De Geus 2004



'In Vredesnaam' is geschreven in opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 mei voor de Nationale herdenking in de Nieuwe Kerk in Amsterdam op 4 mei 2004.



Dettie

Geplaatst: 29 mei 2006 08:53 am



Vertrek



De dood is oranje net als de zon.



Dood spoor van binnen

verbrandde zijn huis

zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk.

Daar, hoog in de Alpen,

waar Hannibal ooit met zijn troepen trok,

voerde hij vlinders dronken met suikerwijn.

Wat hebben wij toen alle drie gelachen.



Nu, hoog in de kussens,

kleeft het leven alleen nog aan zijn brein.

Zijn lichaam gelooft hij niet.

De dood heeft hem al bijna gedoofd,

zijn sleutel is op slot.

Ik klim als een Mohammed

3 x daags over het balkon

naar mijn berg.



De zevende dag zei hij verbaasd:

"Eindelijk dat je d'r bent!"

En hij lachte

op de rand van zijn bedgraf

beide benen in één broekspijp.



Jana Beranová, uit Geen hemel zo hoog, uitg. Agathon



Wil