Jana Beranová (ja)

Geplaatst: 17 okt 2006 04:32 pm



Ik denk spontaan bij dit gedicht aan "mantelzorg" . Maar als de zorg met valse bedoelingen is (geverfd konijn ipv nerts) kan het zijn dat iemand in een omgeving vertoeft om de ellende te vergeten....en daarbij misschien niet zo kritisch is naar de aangeboden zorg.



Of zoek ik het te ver of verkeerd?



groetjes,



Jan S

Geplaatst: 17 okt 2006 05:37 pm



Ik snap niet goed wat je bedoelt, Jan.

Ik verstond "het jasje van geverfd konijn" altijd letterlijk(geen beeld voor iets anders).



Blijft de vraag: gaat dat jasje over een haar onbekend iemand?

Afgaande op wat Dettie vond over de bundel, lijkt dat het meest aannemelijk:

Soms is het niet een gezicht maar een ding of een beeld dat fascineert en dat je lichaam overrompelt. De associatie met het verleden dat in je hoofd zit en voorgoed het heden kleurt.

Dat tweedehands jasje roept dan associaties op met dingen die ze zelf heeft meegemaakt.

Lijkt me tot nu de beste verklaring.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 17 okt 2006 05:49 pm



Ik denk niet dat het over mantelzorg gaat Jan hoewel het wel een hele mooie gedachte is en er wel op zou kúnnen slaan.

Maar Jana Beranova schrijft in het algemeen meer universele gedichten.

Ik persoonlijk vind het niets voor haar om over mantelzorg te schrijven.



Dettie

Geplaatst: 03 dec 2006 08:26 am



Er staat bij meander een interview met Jana Beranova



meander.italics.net/interviews/interview.php?txt=3115



Dettie

Geplaatst: 05 jan 2007 03:34 pm



Tussen de rivieren



Ik lig in het gras tussen de Waal

en de Maas. Een dag die er wezen mag.

Zon, zo oud als Methusalem.



Een merel versleept mijn schoen,

de veter speelt voor worm. Ach,

de Waal, de Maas, de Vltava. Terug



naar de bron op dobberende dromen.

Een vis in het water. Witte wijven

schudden ongegeneerd 't eenzaam dons



leeg en ik scheer weer in een kurken

vestje door de woeste Sint-Jansstromen.

Rivier in meervoud, betrapt, ontsnapt.



De eeuwige voorbijganger, net als ik.

Net als vuurvliegjes op het fijne

verhemelte van de vervalende zomer.



Wolken daarginds aan de overkant:

bokshandschoen, olifant, kop van Jut,

hemd met kant.



Jana Beranova

Uit: 'Tussen de rivieren',

De Geus, Breda, 1999

Geplaatst: 05 jan 2007 04:33 pm



Heel mooi, melancholisch gedicht is dit.



Liggend in het gras, tussen twee rivieren wordt ze in gedachten meegevoerd naar waar ze vandaan komt: terug naar de bron....



Tiba.