Geplaatst: 19 mrt 2007 11:58 pm
Ik kan niet akkoord gaan met jullie
Het is wel waar dat de het portret in "de schoonheid en de troost" meer diepgang had.
Dat neemt niet weg dat ik van deze uitzending echt genoten heb.
Ik probeer uit te leggen waarom (niet makkelijk).
Ik heb genoten van de sfeerscheppende gedichten, en de sfeer errond.
De poëzie van Kopland leent zich bij uitstek om voorgelezen te worden, (want ze is niet te moeilijk) .
Ik heb genoten van zijn uitleg hoe hij gedichten ziet, en wat volgens hem de functie van zijn gedichten is (naar de lezer toe). Het klonk allemaal heel eenvoudig (bedrieglijk eenvoudig soms), maar af en toe dacht ik, o dit moet ik opschrijven (had geen pen en papier bij).
Ik heb genoten van het landschap van de Drentse AA en hoe hij daar in dat prachtige landschap het gedicht voorleest, en duidelijk maakt dat hij die realiteit in zijn gedichten wil laten zien.
Ik heb zitten knikken hoe hij op een heel eenvoudige manier tegen zijn geleerde collega's psychiaters uitlegde hoe belangrijk poëzie kan zijn en welke functie die kan hebben (en een aantal leden in de zaal zaten ook te knikken).
Ik heb mijn oren gespitst toen hij op een eenvoudige manier uitlegde wat volgens hem depressie is (en wat het tegendeel), en ook telkens iets van zijn levensvisie doorklonk (o.a: "leven is werken", was het dat niet?).
Ik heb met bewondering gekeken naar het "muurgedicht" (onthuld in de psychiatrische afdeling). Dit kende ik niet. Ik heb ook gehoord hoe belangrijk hij de combinatie gedichten/architectuur vindt (dat wist ik niet).
Het bekijken van het schilderij van Bosch vond ik ook té geënsceneerd, maar de bedoeling was volgens mij aan te tonen hoe men een landschap, kan laten zien, en een landschap in een landschap... en dat wil hij ook bereiken in zijn gedichten.
Ik zag of hoorde het prachtige gedicht "Koraal" voorlezen (uit: "een man in de tuin" staat, denk ik, op Leestafel), en hoorde wat Kopland denkt over wat "hierna" komt. Daarover al discussies gehad (n.a.v. het gedicht "de god in mijn hersenen", nu dus was het duidelijk).
Ik heb Anton Korteweg gezien (was een aangename verrassing, zag ik nog nooit) in het begin van de uizending en het grote archief van Kopland dat daar nu staat. Ik heb op het einde gezien hoe Kopland voorlas met een krop in de keel dat hij dit archief heeft weggeschonken (ook een krop in de keel).
Ik weet nu eindelijk ook de aanleiding van "jonge sla", en ben het volmondig eens dat hij zoveel andere, mooiere gedichten schreef.
Misschien moet ik wel eens een "ode aan Kopland" gaan schrijven, maar misschien ook deed ik dat hier al een beetje, en dat is door deze uizending.
Tiba.
P.S.
1. Ik zond een mail naar een vriendin met het bericht van de uitzending. Kreeg direct daarna het smsje: "gezien en genoten". Zelfs haar echtgenoot had meegekeken!
2. Deze uitzending was heel toegankelijk, in dit geval is dit zeker geen negatieve appreciatie. Proberen we dat ook niet op de poëzie-afdeling van Leestafel? En ik heb nog bijgeleerd ook! Voor mij mogen er nog zulke uitzendingen over dichters komen.
3. Een aantal dingen uit de uitzending heb ik natuurlijk niet onthouden. Bof ik even dat een iemand zo lief is mij een kopie op DVD toe te sturen.
Kan ik het nog eens herbekijken

.
4. Ben nu heel erg benieuwd wat Willeke ervan vindt.
--