Recensie, geschreven door Karel Wasch, over de bundel
Ruisen van berken
Jan Kleefstra
gedichten
Dichter Jan Kleefstra slaagt er telkens in zijn gedichten te vullen en te complementeren met beelden uit de natuur.
Een soort Ko de Boswachter uit de Vaderlandse literatuur.
Fluister maar niet
in al dit gedruis ga je toch verloren
zo nu en dan een klein woord ertussendoor
wind heeft tijdenlang nodig de op hoge
stelten vertrokken verzen neer te halen
hier en daar als zaad neergestrooid
halen ze de oneindigheid niet
maar als je hier zo graag wilt leven
heb nog een beetje geduld
Is dat de natuur, die fluistert? Gedruis overstemt de stem dan weer en juist die stem maakt ons zo rustig en stil. In een prachtige scene uit de film Blow Up (1966) van Antonioni loopt de hoofdpersoon door een park, alleen het ruisen van de wind in de bladeren begeleidt hem. En dat stemt ons rustig, terwijl zich verderop een heus mysterieus drama gat voltrekken. Aan het einde van het gedicht vraagt de dichter om geduld en dat zullen we moeten hebben wanneer we de natuur echt willen volgen en haar respecteren kunnen.
Opvallend is de dood
in de rij van schoonheden
want ervaring schuwt niemand
en een berk alleen laat zich
zonder pijn niet vellen
we kunnen vreugde leren van de gierzwaluw
maar de schreeuw
los van welke wet dan ook
van de groep gescheiden
een waas voor ogen
Mooie openingszin. De dood neemt een aparte plaats in, als manifestatie van iets dat voorbij moet gaan ook het vellen van een boom. Natuurlijk een berk, zoals de titel.
De vreugde van de gierzwaluw, die ongelofelijk snel vliegt, wenkt en daalt is iets anders dan voor welk dier of welk mens dan ook het gescheiden zijn van een groep. Een solitaire tijger gaat moorden, een jarenlang gepeste mens gaat ook verkeerd gedrag vertonen. Een waas voor ogen uit verblinding en eenzaamheid.
Het dorp onder wolken meeuwen
het heeft de mens niet gered
waar verzoen ik dit alles mee
anders dan nog maar eens terug te keren
in het besef dat ik veel vergeten ben
uit liefde meer dan uit medelijden
tijdverdrijf vind ik onder hen
die in boeken van hand tot hand gaan
die zich onafgebroken in zichzelf
de armoede van een late bloei wijsmaken
Een wolk meeuwen lijkt soms een teken op redding, maar daar haalt Kleefstra een streep door. Hij probeert zich te verzoenen met zijn lot is vergeten hoe het kwam. Maar liever dat nog, dan boeken lezen en nooit verder komen.En de armoede van late bloei accepteren. Daar is de natuur weer met het laatste woord.
Een sterke bundel met fraaie, soms mysterieuze beelden. We kijken met spanning uit naar zijn volgende gelaagde bundeling verzen.
ISBN 978946487439| Softcover | 77 pagina’s | Uitgeverij Aspekt | augustus 2026
© Karel Wasch, september 2026.
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER