Willem Jan Otten - Op de hoge

Geplaatst: 03 feb 2007 08:13 am



Willem Jan Otten geb, 1951



Op de hoge





Liep augustus op zijn einde,

sloot de badmeester de hokjes af,

fietste neuriënd september in.



Niemand was er dan ook bij

dat ik de plank betrad. Ik was

geblinddoekt als een deserteur.



Dit zijn de stappen bang bang bang.

In het Bosbad op de hoge

zweet men het peentje bangverlang.



De zon stond even laag als ik en stond

op punt van zakken in de grond.

Wie mij naar boven had gebracht?



Ach mijn lief. En ik wist: morgen

word ik wakker maar ontkomen

kan ik niet. Uit de schoonspringdroom

ontwaakt men met de schoonspringdroom.

Ik wist: ik maak ze nu dan dus.

De aanstalten. Ik sta precies



zo hoog als nodig om bevreesd te zijn.

Dit is de toegedachte afstand tot

het lussenwevend water doopselzacht.



Het heeft me altijd opgewacht –

maar waarom vrees ik dan ineens het bad

alsof het heel snel leeggelopen is?



Dat zo ik sprong – ik wil, ik wil –

ik vallen zou en niets mij ving?



Uit: Op de hoge

Verschenen in 2003,

Van Oorschot Amsterdam





We zitten nog in de winter van 2007.

Nou ja, winter?

Hier zijn we alweer in het zwembad.

Wat gaat de tijd toch snel. :lol:



Gert

_________________

gert.slings.nu

Geplaatst: 04 feb 2007 03:00 am



Hallo alweer!



Daar gaan we weer :lol: :



De dichter wordt alleen gelaten. Hij was alleen en was onzeker of het goed zou gaan. Hij was bang. Hij was erg hoog. Hij is opgeklommen voor zijn lief. Hij wist dat hij tóch een keer zou springen en dat dat moment was aangebroken. Hij houdt van het water, maar blijft er toch bang voor en wantrouwde het.



/Offtopic:

Het volgende te plaatsen gedicht is erg mooi, Gert!



Yasmine

Geplaatst: 04 feb 2007 07:32 am



Nee het is veel simpeler.

Hij staat op een hoge duikplank.



De badmeester was al weg en nu gaat hij alleen de hoge duikplank op en vindt het heel erg eng om daar van te springen.



Dettie

Geplaatst: 04 feb 2007 11:54 pm



Ja, ik had 't ook over 'n duikplank. Nu ik m'n berichtje teruglees, zie ik dat ik dat niet erbij had gezet. Stom van me, maar voor de rest klopt 't?



Yasmine

Geplaatst: 07 feb 2007 02:34 am



Ik bedoelde dat hij erg hoog op de duikplank stond

Om eerlijk te zijn begrijp ik het gedicht niet meer, als de volgende analyse niet klopt:



De dichter werd alleen gelaten in het zwembad en klom bang en onzeker op naar de hoge, maar zijn lief was zijn inspiratiebron. Hij wist dat hij tóch een keer zou willen springen en dat dat moment was aangebroken. Hij houdt van het water en hij was erop voorbereid, maar hij bleef er toch bang voor en wantrouwde het.



Want ik kan 'm niet anders interpreteren.



Yasmine

Geplaatst: 07 feb 2007 02:40 am



Ik denk dat je aardig in de goede richting zit, Yasmine.



De man zit boordevol angst, prachtig beschreven, voor de sprong van de hoge duikplank. Inderdaad denk ik dat zijn liefje de inspiratiebron is. De regels: wie hem naar boven bracht en mijn lief, volgen na elkaar. De vraag uit de ene regel wordt beantwoord in de volgende.



Dus je hebt het vers goed begrepen.



Gert

_________________

gert.slings.nu