Gedichten over dichten

Geplaatst: 06 jun 2005 09:46 am



Voltooiing



Diep in de kern van het vers

daar waar de strengen ontstaan

hoort het al niet meer aan mij,

breken de krachten zich baan;

steigeren, vinden bestand.

Machtig in rijmen en rand,

hoor! stem en branding gaan aan:

werking van trek en van tij.

Diep in de kern van het vers

scheurt het zich naakt van mij vrij.



Ida Gerhardt

Uit: Vijf vuurstenen.

A'dam: Athenaeum-Polak & Van Gennep. 1974.



Wil

Geplaatst: 25 sep 2005 01:51 pm



En weer helemaal bijgewerkt



www.poezie-leestafel.info/dichten



Dettie

Geplaatst: 05 feb 2006 10:31 am



Verzen



De verzen zijn bokalen,

Waarin een dichter zijn gedachten giet.

Een vers is goed of niet,

Naarmate 't vol is tot de rand, die niet kan halen,

Of over-vliet.



Nicolaas Beets,

Uit:Dichtwerken van Nicolaas Beets, 1830-1873.

Amsterdam: Kirberger. 1900



Ik ben helemaal in de oude dichters.



Lizzy

Geplaatst: 05 feb 2006 10:47 am



Goed, Lizzy!



Dit gedichie kende ik niet.

Ik heb het ook even bij de dichter geplaatst.



Groetjes. Tiba.



P.S. Ik zei vroeger voor de grap altijd Nicolaas Beest...

blijf het nu toch wel zeggen zeker!



--

Geplaatst: 07 jul 2006 05:27 pm



Een vergeefs gedicht



Zoals je loopt,

door de kamer uit het bed

naar de tafel met de kam,

zal geen regel ooit lopen.



Zoals je praat,

met je tanden in mijn mond

en je oren om mijn tong,

zal geen pen ooit praten



Zoals je zwijgt,

met je bloed in mijn rug

door je ogen in mijn hals,

zal geen poëzie ooit zwijgen



Remco campert

Uit: Een standbeeld opwinden

Amsterdam: De Bezige Bij 1952



Dettie

Geplaatst: 08 jul 2006 05:38 pm



Geen poëzie zal ooit zwijgen zoals jij zwijgt....

wat goed gevonden: zelfs als de poëzie zwijgt kan ze de geliefde niet evenaren, ook niet als de pen schrijft.

Heel mooi vergeefs gedicht.



Groetjes. Tiba.