Gedichten over dichten

Geplaatst: 10 aug 2004 03:17 pm



Weerzien



Zag bij De Slegte me tweedehands staan

jaren nadat je me weggedaan.



Was tweenegentig, inclusief rand-

glossen van je meisjeshand



Poetisch taalgebruik, gedweep,

stond in mijn marge, Lodijzen-achtig.



Somber vond je me, zwartgallig:

angst, avond, sterven onderstreept.



Las, vijftien jaar bij je vandaan,

wat we elkaar hebben aangedaan.



Anton Kortweg

Uit: geen beter leven.

Gedichten. Amsterdam 1985



Dettie

Geplaatst: 10 aug 2004 03:19 pm



De opdracht



Mijn strenge rechter, je staat daar

als een beeldhouwersmodel, en klaagt

spottend: ik heb zo'n brekelijk lijfje,

ik lijd het hele jaar aan voorjaarsmoeheid

en door een waterader onder het huis.

Ondertussen verwijs je ook mijn karkas

naar 't knekelhuis en decreert verder:



die verzen van jou, jij schrijft veel te veel zeg,

een derde is beneden peil, een derde prachtig,

hier, weg met deze. En ik luister dankbaar,

ik leg je te koesteren in de eerste zon

tot je een bruin kleurtje krijgt, en ik verscheur

en verscheur, en je knikt genadig: zo kan het,

nu mag je de bundel wel aan me opdragen.





Hans Warren

Uit: verzamelde gedichten 1941-1981 Amsterdam 1981

Geplaatst: 10 aug 2004 03:32 pm



Deze ook maar even bijgewerkt.

Moet nog veel aan het archief doen hoor tiba, had echt een achterstand bij de poezie.

Ik roep wel als ik volgens mij klaar ben dan hoor ik wel van jou of ik iets vergeten ben.

Goed?

Dettie

Geplaatst: 10 aug 2004 04:03 pm



Afgesproken, Dettie, ik houd je in het oog



Tiba.

Geplaatst: 27 dec 2004 11:24 am



werkzoekende



m’n vrouw vertrok en een illusie lichter

moest ik dan toch geloven aan een baan

een dame keek mij wenkbrauwfronsend aan

en sprak met droeve klank: u bent dus dichter



vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter

of ik wellicht ook écht werk had gedaan

met onverbloemde trots zei ik spontaan:

ik ben ook filosoof en vredestichter



ze zuchtte en ze zweeg een hele poos

maar pakte toen wat voorbedrukte bladen

gegaap liet mijn gedachten simpel raden:

het is al laat, straks wordt de barman boos



ze stopte de papieren in een lade

waarop in klare taal stond: HOPELOOS



Daan de Ligt

Uit: Ligtvoetig

eigen beheer



Dettie

Geplaatst: 27 dec 2004 10:59 pm



Heb een beetje meelij met die arme dichter, maar toch is het een gedicht dat vrolijk maakt .



Groetjes. Tiba.