Gedichten over de herfst

Geplaatst: 25 sep 2005 08:56 pm

de moed om te verdwalen

bijna gemist

.



mooie eindregels, Wil.

De rest van het gedicht vind ik mooi als idee (het vliegje en de spin), maar minder van uitwerking.

Als ik het lees, is het niet ritmisch genoeg:

de spin is een verzinsel, het eerste web

moet nog worden uitgevonden!

klinkt in mijn oren niet goed (oei, wat ben ik kritisch!), tenzij ik het verkeerd lees natuurlijk...



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 25 sep 2005 09:06 pm

klinkt in mijn oren niet goed (oei, wat ben ik kritisch!), tenzij ik het verkeerd lees natuurlijk...

Nee hoor, je leest het wel goed denk ik.

Al ben ik nu moe om het goed kritisch op ritme te herlezen.

Ik heb t vooral gelezen als een typisch Tellegen gedicht, en zat na te denken over wat hij nu eigenlijk bedoelde.



Ondanks gevaar toch onderweg weg gaan, ofzoiets???



Wil

Geplaatst: 25 sep 2005 09:17 pm



Ik zoek er eigenlijk geen bedoeling achter, Wil :oops: .

Volgens mij is het (heb het gedicht nog maar 3x gelezen en kende het niet), gewoon een observatie tijdens een herfstwandeling: hij ziet dat vliegje en probeert zich voor te stellen wat het denkt ...



maarre, binnenkort zal ik het opnieuw lezen! Dat zal beter zijn...



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 26 sep 2005 07:22 am



Misschien zoek ik wel te veel een bedoeling.

Ik zat toen ik zat te puzzelen wat hij bedoelde al te denken dat Tellegen meestal niet zo veel bedoelt, maar inderdaad meer observeert en beschrijft.



Groetjes,

Wil

Geplaatst: 01 okt 2005 10:20 am



De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan

weggeschoven door ons zijn verlaten.

Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van

de najaarsregens en de zittingen vergaarden

om zich toe te dekken blad dat

daar zelf in een vluchtpoging belandde.

Weerloze hoek is het, die geen beschutting

aan zichzelf kan bieden en,

niet voor de overwintering gemaakt,

ook geen verlichting geven zal aan anderen,

noch aan degene die hem plaatste.



O pijnlijk is het, onverdraaglijk,

het weinig zichtbare verschil dat soms bestaat

tussen de dierbaarste momenten en de desolaatste.



Elly de waard

Uit: 'Afstand', '

Amsterdam: De Harmonie, 1978

Geplaatst: 01 okt 2005 10:28 am Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

HERFST



De bomen roesten in het zieke licht

langs somber in zichzelf gekeerde grachten.

In wilde, stormdoorvlaagde regennachten

vertoont de maan een bleek, behuild gezicht



boven de lege straten, smalle schachten

waar in een onverbiddelijk gericht

de zomer langzaam voor het najaar zwicht,

terwijl de huizen op het einde wachten.



Tegen de morgen is de strijd beslecht.

Een vage geur van heimelijk bederven

heeft aan de moede wind zich vastgehecht.



Tussen een handvol dunne zonnescherven

heeft zich de zomer moeizaam neergelegd

om eenzaam en onopgemerkt te sterven.



Hanny Michaelis

uit 'Verzamelde gedichten'

Van Oorschot 1996