Gedichten over vervoermiddelen

Geplaatst: 04 aug 2007 11:42 pm



Het oude zeilschip



Het oude schip, met *opgegeide zeilen,

ligt in het dok: het groot karkas is lek.

Blank tegen hemels grauwe en lage *wijle,

vliegen de meeuwen om 't verlaten dek.



Eens luidde blij 't signaal van zijn vertrek,

en 't heeft gedanst, de duizend, duizend mijlen,

op de oceaan een kleine, witte vlek.

Thans is het oud: verroest zijn ankers, bijlen...



Graniet en marmer heeft het meegebracht,

*steevnend door 't woeste, noordelijk kanaal,

of gleed droomstil door eevnaars lichten nacht,



*belaân met vruchten, specerij en kruiden.

Nu ligt het stil, onzegbaar droef en kaal,

maar nog met kleur en geuren van het zuiden.





Jan van Nijlen

uit: Verzamelde gedichten 1903-1964

Van Oorschot, Amsterdam 1964



Tiba.



opgegeide: van opgeien: de schoten (bepaalde touwen aan een zeil) door de geitouwen naar binnen ophalen

wijle (verouderde literaire taal): sluier

steevnend = stevenend: koers zettend, varend, zeilend

belaân = beladen

Geplaatst: 05 aug 2007 06:36 am

Nu ligt het stil, onzegbaar droef en kaal,

maar nog met kleur en geuren van het zuiden.

Wat een leuk gedicht..ik zie het bijna liggen dat schip.

Hoe krijg je het gevonden.



Groeten

Wil

Geplaatst: 05 aug 2007 07:40 pm



Vond ik in mijn laatste (nu voorlaatste) aanwinsten:

"Dat schitterende water": Nederlandse poëzie over de zee.



Gisteren alweer 5 (vijf!) bundels binnengerijfd Vrolijk/Happy .

Ik vermeld het nog bij het item.



Tiba.Wil

Geplaatst: 05 aug 2007 07:40 pm



Vond ik in mijn laatste (nu voorlaatste) aanwinsten:

"Dat schitterende water": Nederlandse poëzie over de zee.



Gisteren alweer 5 (vijf!) bundels binnengerijfd .

Ik vermeld het nog bij het item.



Tiba

Geplaatst: 05 aug 2007 11:57 pm



Internationale treinen



Laat vrije baan aan de internationale treinen:

zij schonken 't zelf-vertrouwen weer aan een geslacht,

dat kroop in ossewagens en in *palankijnen,

en nu aan 140 ijlt doorheen den nacht.



In de internationale treinen wordt geboren

de broederschap, die men bij pond en dollar meet,

Armstrong en Vickers, de trust van 't koren,

de nieuwe nationaliteiten waar niemand van weet.



Laat vrije baan aan de internationale treinen:

zij schuiven de toekomst open als gordijnen,

en brengen ons reukwerk, *guano en schoenen,

den Volkenbond en appels voor citroenen.



Richard Minne

uit: In den zoeten inval , Van Oorschot ,

Amsterdam 1955



*palankijn: overdekte draagstoel met gordijnen

*guano: meststof die bestaat uit gedroogde mest van zeevogels



Tiba.

Geplaatst: 06 aug 2007 09:08 am



Leuk dit onderwerp.

De gedichten ook: leuk, grappig, ontroerend, mooi!

Hoe vind je het maar weer bij elkaar...



En dan mag je ook nog niet eens alles wat je vindt plaatsen zeker....



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'