uitslag Turing foundation gedichtenwedstrijd

De dode mensen op het grasveld kan ik niet plaatsen, maar in de hengel en de haak als martelwerktuigen wel.

En dan de band met de moeder. Het gedicht klopt wel voor mij, is natuurlijk ook het noteren van een waargebeurde herinnering,De Mirandabad 1954, toen kreeg het kind kennelijk daar zwemles ,benieuwd wie er achter schuil gaat.

Hij staat er nu wel op. Ik zie dat ik er ook dingen van mijn eigen zwemles in heb gestopt, de hengel en haak worden niet dusdanig niet benoemd.

Dus is het gedicht geslaagd, de sfeer getypeerd dat je je eigen oude beeld krijgt!

Alhoewel ik als Amsterdammer, die ook in het De Mirandabad kwam misschien neutraal genoeg ben,ik zie de locatie!

Ik lees het nog een keer , misschien is zij wel het pijpenkrullen meisje, terwijl ik er moeder van maakt.



Manja Croiset

Ja, nu staat het erop. Het is een goed gedicht, Manja, met een heel goed getroffen sfeer. Geen wonder dat bij jou de herinnering zo sterk naar boven kwam.

Pieter

Een erg zwaar maar goed gedicht.

Als ik iets goed vind, vind ik het meteen niet zwaar meer. Geldt ook voor muziek, zet iets vrolijkers op, nou nee , mooi is positief.

Is natuurlijk niet helemaal waar, als er iets moois gemaakt wordt over iets heel verdrietis, blijft het natuurlijk immens verdrietig.

Veel dingen zijn onacceptabel, maar het is niet erg ze te benoemen, doodzwijgen/ verstoppen is veel erger.

De meeste echt mooie dingen zijn niet vrolijk of dat is wie ik ben!



Manja Croiset

Ik kreeg een associatie - plaats waar het zich zou afspelen - bij dit gedicht wat heel wat wreder is dan een zwembad, vandaar denk ik dat ik het als erg zwaar ervaarde.

Maar zwaar bedoel ik niet negatief.

Dat enorme grasveld bij dat zwembad ken ik . maar de doden die er liggen kan ik niet plaatsen dan had 1944 ipv 1954 moeten heten.

MC