gedichten voor kinderen en andere volwassenen

Geplaatst: 07 okt 2007 10:23 am



Heel leuk, dit gedicht!

Het is wel te merken dat dit gedicht al van 1986 is. De jongeren zijn ondertussen heel wat geëvolueerd en spreken er explicieter over...



Tiba.

Geplaatst: 07 okt 2007 12:20 pm



je neemt me de woorden uit de mond..ik dacht er zoiets bij te schrijven maar bedacht me..ik heb de tekst ooit gebruikt in een kindervoorstelling voor het 6de leerjaar alweer 10 jaar geleden, er werd wel om gegniffeld..



leni

Geplaatst: 07 okt 2007 09:45 pm



Wij waren zestien jaar en spelden traag Aeneas'

avonturen. Over hoe winden plots opstaken

en schepen uit hun koers raakten,

over velden aan de overkant van een rivier

waar men een levend mens maar zelden toelaat,

over verlaten vrouwen, oorlogen en tweegevechten.



Wij waren zestien jaar en door vensters

van het hoge klaslokaal scheen zon.

En om vier uur stond aan de schoolpoort

de jongen die gedurfd had je te kussen.

En alles over winden die plots opstaken,

schepen die uit hun koers raakten

werd in een boekentas gestoken weggeschoven

om de armen vrij te hebben en lichthartig om hem heen te slaan.

Wij zouden elkaar nooit verlaten,

wij hadden geen oorlog om naartoe te gaan.





Jo Govaerts

uit: Apenjaren,

Van Halewijck, Leuven 1998



Blijkbaar had ik dit gedicht al bij het item Jo Govaerts geplaatst...ai, mijn geheugen .



Tiba.

Geplaatst: 08 okt 2007 09:20 pm



tja..je zit ook niet meer in je apejaren hé Tiba..Als je alleen maar dàt vergeet is het nog zo erg niet hoor..wanneer is er nu teveel poëzie..eerder altijd te weinig zou ik zeggen.. (één keer is geen keer.. zou mijn man zeggen )



leni

Geplaatst: 05 nov 2007 12:20 pm



Woensdag



Woensdagmiddag: eindje joggen.

Drie uur stipt: pianoles.

Langs de bib (m’n boekbespreking);

voetbaltraining: kwart voor zes.

Douchen kan ik wel vergeten;

bakje yoghurt, lekker snel.

Tekenklas om klokslag zeven;

op m’n fiets, dat haal ik wel.



Ben ik thuis zo iets voor tienen;

mams bakt nog een omelet.

Er is niks op televisie;

ik ben moe, ik ga naar bed.



‘k Denk nog net voor ik in slaap val:

morgen toets geschiedenis...

Aan ‘t ontbijt dan maar eens kijken

wat precies de uno is.



André Sollie

uit: Zeg maar niks.

uitg. Houtekiet 1991



Dettie

Geplaatst: 05 nov 2007 12:23 pm



Soms



Soms, dan heb ik flink de pest in

Zit het me opeens tot hier.

Loop ik heel de dag te balen,

vind ik iedereen een klier.



Op mijn kamer: uren mokken,

de volumeknop op luid.

Dat er niemand vraagt: wat scheelt er,

maakt geen ene donder uit.



Want dan ga ik gillen, hoor je?

Gillen.

Als er iemand vraagt: waarom?

Blijf maar uit mijn buurt, want anders

moet ik janken, denk ik. Stom.



André Sollie

uit: Soms, dan heb ik er flink de pest in

Houtekiet, 1993



Dettie