gedichten voor kinderen en andere volwassenen

Geplaatst: 21 jul 2007 10:42 pm



Bekentenis



Ik mag je.

Nee, ik mag je niet.

Ik moet je. Dat bedoel ik.



Ik heb je lief.

Nee, dat heb ik niet.

Ik word je lief. Dat voel ik.



Ik ga met jou.

Nee, ga ik niet.

Ik sta je bij. Beloof ik.



Ben stapel op je.

Hou je vast.

Ik. Hou. Van. Je.



Geloof ik.





Bart Moeyaert

uit: Verzamel de liefde

Querido's Uitgeverij BV 2006



leni

Geplaatst: 22 jul 2007 02:21 pm



Ik snap het ook niet zo maar dat vind ik niet erg..Tiba. Ik wil een gedicht niet altijd snappen hoor . Jij wel? De combinatie van de woorden en de sfeer die het oproept vind ik al voldoende in dit geval. Toen ik twaalf was droeg ik 'De ballade van de dingen die niet overgaan ' van Weremeus Buning voor, ik snapte er niet veel van maar ik voelde wel aan wat er stond. Ik won er zelfs een voordrachtwedstijd mee en kreeg een speciale prijs voor 'maturiteit', zelfs dat verstond ik toen niet maar ik had wel een glasraam gewonnen,( heel lelijk )en was erg gelukkig.(Herbert Flack was toen tweede, en meestal stak hij mij voorbij).



Leni

Geplaatst: 22 jul 2007 05:58 pm



Ik snap volkomen wat je bedoelt, Leni. Inderdaad moet je een gedicht niet altijd snappen om het mooi te vinden. Zo zitten er een aantal gedichten van vroeger in mijn hoofd die ik veelvuldig gelezen heb, en prachtig vond door woorden, klank, ritme enz... zonder ze volledig te begrijpen.

Door zo vaak op leestafel gedichten te bespreken, wordt het nu bijna een automatische reflex, zeker als ze hier geciteerd worden: me af te vragen

wat ze betekenen. Een soort "leestafelmisvorming" zeker ?

Overigens, lezend voor mezelf, vraag ik me dat vaak veel minder af, en laat gewoon de tekst op me afkomen. dat is genieten.

Langs de andere kant wil ik dan soms wel weer weten waarover het precies gaat, en wat de dichter juist bedoelde....



Het gedicht dat je noemt: "ballade van de dingen die niet overgaan",

de titel/eerste regel alleen al is een godsgeschenk, zo'n regel die blijft hangen en een sfeer oproept, zoals je zegt.

Jaja, ik geef je volkomen gelijk dat men van een gedicht kan genieten, heel jong al, zonder het volledig te snappen. Zo leuk dat je toen al een prijs won!



Tiba.

Geplaatst: 23 jul 2007 09:50 am



Als uit een kaal ei een donzig kuikentje

komt, uit een vraatzuchtig lompe rups

een lichte vlinder ontsnapt, dan waarom



kan ik niet op een dichtbije dag opstaan

en veranderd zijn van wie ik was

in wie ik ben bedoeld, in iets moois



op zijn minst? Als alles op weg is,

als alles nieuw wordt, waarom luistert

de spiegel dan zo langzaam als ik erin kijk?



Ted Van Lieshout

Uit Papieren museum: heer beeld, ik wil u niet ontrieven

Uitgeverij Leopold april 2002

Geplaatst: 23 jul 2007 10:08 am



Schitterend gedicht van Ted van Lieshout ik kende de bundel niet..



leni

Geplaatst: 23 jul 2007 11:28 am



Inmiddels is er al een nieuwe bundel uit Papieren museum 2

met de ondertitel 'Ik schrijf men komt binnen'



home.hetnet.nl/~f2htavl/index11.html



Dettie