Geplaatst: 22 jul 2007 05:58 pm
Ik snap volkomen wat je bedoelt, Leni. Inderdaad moet je een gedicht niet altijd snappen om het mooi te vinden. Zo zitten er een aantal gedichten van vroeger in mijn hoofd die ik veelvuldig gelezen heb, en prachtig vond door woorden, klank, ritme enz... zonder ze volledig te begrijpen.
Door zo vaak op leestafel gedichten te bespreken, wordt het nu bijna een automatische reflex, zeker als ze hier geciteerd worden: me af te vragen
wat ze betekenen. Een soort "leestafelmisvorming" zeker

?
Overigens, lezend voor mezelf, vraag ik me dat vaak veel minder af, en laat gewoon de tekst op me afkomen. dat is genieten.
Langs de andere kant wil ik dan soms wel weer weten waarover het precies gaat, en wat de dichter juist bedoelde....
Het gedicht dat je noemt: "ballade van de dingen die niet overgaan",
de titel/eerste regel alleen al is een godsgeschenk, zo'n regel die blijft hangen en een sfeer oproept, zoals je zegt.
Jaja, ik geef je volkomen gelijk dat men van een gedicht kan genieten, heel jong al, zonder het volledig te snappen. Zo leuk dat je toen al een prijs won!
Tiba.