gedichten voor kinderen en andere volwassenen

Geplaatst: 14 jul 2007 09:50 pm



Zullen we even in deze sfeer verder gaan..



'Zal ik je eens een levensgevaarlijke kus geven?'

Ze ging op haar tenen staan, legde haar hand in mijn nek

en gaf mij een levensgevaarlijke kus,

zo'n kus die aan een zijden draadje hangt

en heen en weer zwiept, om zijn as tolt en wegschiet-



ik kon hem niet tegenhouden, ik riep,

zwaaide met mijn armen,

holde hem achterna-



zo'n kus die zich omdraait

en aanlegt, iets hoger, iets lager,

zo'n dodelijke kus



Toon Tellegen

uit : Als we vlammen waren

Querido 1996



leni

Geplaatst: 15 jul 2007 09:07 am



En dit kan er ook wel bij



Het gesprek



Hij houdt de deur al voor mij open,

ik aarzel met de knopen ven mijn jas:

er is alweer niets uitgesproken.

Mijn voeten staan verkeerd, hoe kom ik weg,

dit heeft allang geen zin meer. Ik negeer

bijtijds zijn uitgestoken hand

en loop nog net niet struikelend naar buiten,

terwijl ik zeg wat ik niet zeggen wil.

Hij staat half in de deur en kijkt opzij,

zijn glimlach is het afscheid al voorbij.

De ruiten spiegelen mijn vertrek.

Als ik me omdraai bij het hek

zie ik me staan: ik denk voor gek.





Jan Zitman

uit: De geheimen komen vanzelf,

Van Oorschot, 1984



Tiba.

Geplaatst: 16 jul 2007 04:42 pm



Prins



Hij heeft het me pas gisteravond verteld:

mijn broer is een prins die ontvoerd werd, een held !

Hij is dus geboren heel ver hier vandaan

en eens, op een dag , zal hij t'rug moeten gaan.



Ze komen hem halen, misschien nog dit jaar.

Zijn vader, de keizer, is ziek; dus vandaar.

En ginds in het Oosten, daar wacht hem de troon;

dat is voor een prins als mijn broer heel gewoon.



Toch blijft hij eenvoudig, geen mens die het ziet.

maar nu ik het weet, echt verbaasd ben ik niet.

Hij was toch altijd al aan zee sneller bruin

en staan niet zijn ogen een klein beetje schuin?



O Oosterse prins, ik geloof uw verhaal,

al blijkt het nadien flauwekul allemaal;

Dat vind ik niet erg, want dan kan ik weer fijn

prinsheerlijk de broer van een leugenaar zijn.



André Sollie

uit: Zeg maar niks.

uitg. Houtekiet 1991



Leni

Geplaatst: 21 jul 2007 09:26 pm



Hoogtijd voor nog een mooi gedicht in deze afdeling





De liefde glipt

als fijn wit zand

tussen mijn verbaasde vingers.

Verzet is

vergeefs.

Niemand kan een boom scheppen

uit planken

noch een foto nemen

van de geur van zuivere sneeuw.



Ed Franck

uit 'Liefde in vijf bewegingen'

uitg.Clavis 1990



leni

Geplaatst: 21 jul 2007 10:00 pm



Och, die is mooi!



Dettie

Geplaatst: 21 jul 2007 10:24 pm



Ja mooi... maar ik snap het niet helemaal .



Tiba.