Erwin Vogelezang (ja)

Geplaatst: 20 aug 2006 02:51 pm

wetend dat ze dit gebaar nooit meer zal vergeten

Dat vind ik er niet in, Dettie. Waaruit haal je dat?



Op de laatste strofe zit ik te kijken, eigenlijk begrijp ik ze niet helemaal.



De juriste en haar telefoongesprek is inderdaad heel accuraat beschreven, en met een vertederde blik. Mooi!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 20 aug 2006 03:22 pm



en volkomen zeker weet



dat niemand haar ooit nog

in zal stoppen als ik verstopt

in een gedachte deed





ja je hebt gelijk ik zeg het verkeerd.



Instoppen, een kind stop je in, het is teder, lief dat instoppen.

Een knuffeltje voor het slapen gaan ,een aai over het bolletje, haartjes wegvegen.

Dat is wat hij deed en hij weet dat niemand dat ooit nog zo liefdevol zal doen zoals hij dat (verstopt) in zijn gedachten deed.



Dettie

Geplaatst: 20 aug 2006 03:35 pm



ja, bij dat instoppen dacht ik ook aan in bed stoppen.

Maar ik begreep de link niet tussen de vorige strofe (de lok van haar voorhoofd vegen) en het instoppen in bed.

Met je uitleg wordt dat nu ook duidelijk: zoals je zegt even een lok van het voorhoofd vegen bij het in bed leggen. Dat ik dat niet gesnapt heb Verward/Confused .



Dus eigenlijk heeft hij als de juriste uitstapt, even een denkbeeldige aai over haar haren gegeven, zoals men doet bij iemand in bed stoppen.

Heel vertederend is dat.



Grroetjes. Tiba.

Geplaatst: 20 aug 2006 03:45 pm



Nee ik denk niet dat hij denkbeeldig die lok wegveegt maar zij zal nooit weten hoe kwetsbaar hij haar vindt (kwetsbaar als een kind) en hoe hij haar denkbeeldig instopt als hij uitstapt

Dat haal ik eruit tenminste. Wat denk jij?



Dettie

Geplaatst: 20 aug 2006 03:55 pm



Ik weet het niet zeker, Dettie.

In de voorlaatste strofe zou je zeggen, dat hij echt die lok wegveegt.

Maar bij het lezen van de laatste strofe heb ik het idee dat hij de lezer even op het verkeerde been gezet heeft, en dat hij het enkel in gedachten gedaan heeft. Ik leid dat af uit: "verstopt in een gedachte".

Zou dus ook op de voorlaatste strofe kunnen slaan. Zeker ben ik niet.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 sep 2006 09:55 am



God en de buitenwijk



vale damesbillen,

de zakken zwaar van airmiles,

stijgen traag de treden op.



zelfs als deze vluchtige ontmoeting

al om enkele woorden vraagt

zal niemand die uitspreken.



boven loert haar leven

verscholen in de barsten

van het te vaak verlaagd plafond



een milder God zou haar verlossen

en toverde heel even maar

een glimlach op haar verzuurd gezicht.



ik zwijg met hem.



Erwin Vogelezang

uit: Bladluis

De windroos gedichten

Uitgeverij Holland Haarlem 2006