Erwin Vogelezang (ja)

Leestafel heeft toestemming van Erwin Vogelezang om zijn gedichten te plaatsen.



Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/erwin-vogelezang



Dettie

Geplaatst: 01 aug 2006 02:14 pm



Erwin Vogelezang is de dichter van de maand augustus 2006.

We mochten gedichten plaatsen uit zijn debuutbundel 'Bladluis' en zelfs gedichten die nog in wording zijn!

Zijn gedichten verschenen o.a. in De Klos, En Er Is, De Gekooide Roos, Het beste uit tien jaar Meander en Karakatou.





Geniet ze!



www.poezie-leestafel.info/erwin-vogelezang



Dettie

Geplaatst: 01 aug 2006 03:05 pm



Ik ga deze gedichten met mondjesmaat lezen.

Elke dag een paar (ik heb ondervonden dat dit me het beste ligt)



Zopas las ik er 2:



"Een sterk verhaal"

en "Het laatste herfstgedicht"



Heel mooi zijn die.

Zeker nog herlezen!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 02 aug 2006 06:12 pm



een sterk verhaal



en op de achtste dag

besloot ik mezelf te scheppen

uit de kuil waarin ik als kind gevallen was.



ik had een groen schepje

- onbreekbaar plastic -

van het merk madeintaiwan.



eenmaal uitgegraven

beviel ik mezelf zo goed

dat ik jou schiep.



ik droeg een paarse cape

met gouden epauletten

en blauwe kwastjes



waarmee ik lucht schilderde,

en ik was verbaasd

want je borst ging op en neer.



ik zuchtte wat wolken

om samen op weg te drijven

en aldus geschiedde.



jij mocht me God noemen

of Erwin. dat is het dus geworden





Erwin Vogelezang

uit: Bladluis

De Windroos gedichten

Uitg. Holland-Haarlem 2006





Dit gedicht hier even gecopieerd.

Heel origineel vind ik het!

jij mocht me God noemen

of Erwin. dat is het dus geworden

humoristisch is het ook!



Tiba.

Geplaatst: 20 aug 2006 12:13 pm



juriste in de trein



ze draagt een spijkerjasje,

mijn juriste in de trein,

spuugt volzinnen in nokiaas.



dwingt juridisch correct

maar onweerstaanbaar

meisjesachtig excuses af.



het is om de linkerwant misschien

die ze in haar rechterhand houdt.

of om het linnen tasje



van een vergeten festival

om haar magere schouder.

of om de plotselinge stilte



als haar adem even stokt

omdat de zon op dat moment

heel eventjes iets moois doet,



waarom ik bij het uitstappen

die ene lok van haar voorhoofd veeg

en volkomen zeker weet



dat niemand haar ooit nog

in zal stoppen als ik verstopt

in een gedachte deed.



Erwin Vogelezang

Geplaatst: 20 aug 2006 12:17 pm



Ik zie dit helemaal voor me, de juriste die zakelijk een telefoongesprek voert, diegene aan de telefoon ziet niet hoe kwetsbaar ze eigenlijk is.

De dichter wel en hij is vertederd en veegt een lok haar weg bij het uitstappen, wetend dat ze dit gebaar nooit meer zal vergeten



Dettie