* Willem Wilmink (nee)

Geplaatst: 09 feb 2005 03:26 pm



Willem staat ook weer bijgewerkt op de site



www.poezie-leestafel.info/willem-wilmink



Dettie

Geplaatst: 10 aug 2005 04:59 pm



De documentaire van Wilmink was prachtig,

Ik had m de eerste keer gemist.

Behalve het verhaal van zijn leven, vooral het laatste end, maakte de ontroerende voordracht door Joost Prinsen van

Ben Ali Libi, goochelaar

behoorlijk indruk.

Wilde meteen een of ander verzameld werk aan schaffen,

de man heeft toch wel erg mooie dingen geschreven.



Wil

(vanaf vakantieadres, dus definitief verslaafd)

Geplaatst: 09 okt 2005 08:49 am



Ik heb hier een gedicht van willem wilmink gevonden genaamd



Allerzielen:



Soms loopt er door een drukke straat

ineens een oude kameraad

of reisgenoot.

Je weet zodra je hem begroet:

het kan niet dat ik hem ontmoet,

want hij is dood.

Eerst ben je nog een tijd verbaasd

omdat die levende toch haast

die dode was.

Heb je de zaak dan afgedaan,

dan komt er weer zo'n dode aan,

met flinke pas.

Thuis van het dodencarnaval

zie je de spiegel in de hal,

je schrik is groot:

die man daar in het spiegelglas,

met die bekende regenjas,

was die niet dood?





Kan een van jullie het mij uitleggen wat het betekent en op doelt, wat is de interpretatie?



Alvast bedankt



Jeroen

Geplaatst: 10 okt 2005 07:22 pm



Een poging Jeroen...maar niet meer dan dat hoor.



Het zou kunnen dat de dichter zoveel mensen verloren heeft in de loop van zijn leven dat hij steeds gezichen meent te herkennen onderweg,

die dan niet degene blijken te zijn die hij dacht dat het was.

Hoe ouder hij word, hoe meer verliest, hoe vaker hij een gezicht meent te herkennen.



De laatste regels zijn lastig...

Thuis van het dodencarnaval

zie je de spiegel in de hal,

je schrik is groot:

die man daar in het spiegelglas,

met die bekende regenjas,

was die niet dood?

Ik denk dat de dichter zich door al de mensen die dood zijn (en die hij nog steeds meent tegen te komen) zich steeds meer bewust word van zijn eigen sterfelijkheid, en het feit dat ook voor hem de dood dichter bij komt.



Groeten,

Wil

Geplaatst: 10 okt 2005 08:21 pm



Ja ik denk het ook, Wil: op straat meent hij telkens weer dode makkers te herkennen.

Thuisgekomen schrikt hij wanneer hij in de spiegel kijkt en vraagt zich af: was jij (ook) niet al dood? Alsof dat een vergissing zou kunnen zijn!





Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 10 okt 2005 08:41 pm



De titel Allerzielen zegt het ook al.

Dat is in het geloof de dag dat je de doden herdenkt.



Je hebt vaak dat je mensen ziet die door een bepaalde houding, bepaalde manier van lopen of iets dergelijks je aan iemand doet denken. Je denkt dan hé daar loopt Piet maar dan komt het besef dat dat niet kan, want Piet is dood. Je bent dan even verbaasd want diegene leek even écht op Piet. En ben je dat net weer kwijt in je hoofd dan zie je alweer de volgende waarvan je wéér denkt hé daar loopt Annie, maar dat kan niet want Annie leeft ook niet meer.



Als je thuiskomt van het dodencarnaval (carnaval staat hier voor verkleedpartij denk ik) dan kijk je in de spiegel en je schrikt want je bent er nu niet meer zeker van (door steeds iemand te zien die je niet meer kon zien) of het wel écht degene is die je nu ziet .

Nu denk je niet meer hé daar is Piet of Annie maar hé die is toch dood?



Ik hoop dat het mét de uitleg van Wil en Tiba erbij een beetje duidelijk is Jeroen.

Of had jij wat anders gedacht?



Dettie