* Albert Verwey (1865-1936) (ja)

Geplaatst: 22 jul 2006 11:36 am



Ha bedankt, Dettie!

Een mooi gedicht ook!



Hoe overtreft haar glans

haar spiegelschijn in't water



zal ik binnenkort checken!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 30 aug 2006 06:11 am



Parijse herfstdag



Ik heb de weemoed van uw stad verstaan.

Een stad vol vreugde, zeiden zij die nooit

Geneuchten weten dan het vlees ontplooit,

Vol zoete tastbaarheid en weken waan.



Maar in uw parken geurde uit iedre laan

't Verleden: grootser tuin, voorlang gerooid;

En iedre lijst die strekt of rijst of glooit

Aan uw paleizen, hing de erinring aan.



Erinnring aan dien groten gouden tijd

Toen om uw zonnekoning 't rijk bewoog,

Moed en bevalligheid en weelde en vlijt.



Gij woelt, maar overwont niet: laag en hoog

Richt over u die Dode; uit perk en boog

Beheerst Zijn IJdelheid uw ijdelheid.





Albert Verwey

uit: Oorspronkelijk dichtwerk, Querido/v.h. Mees

Amsterdam/Santpoort, 1938



Tiba.



van het item Gedichten over Frankrijk, ook hier geplaatst

Geplaatst: 09 aug 2007 03:33 pm



De gerichte wil



Wanneer ik stierf en zij die mij beminden

Rondom mijn baar staan en de een d'andre vraagt:

Wat hadt ge lief in hem: zijn menslijkheid,



Zijn dichterlijke gaaf, zijn trouw aan vrinden,

De zachtheid van een kracht die draagt en schraagt,

Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, --



Dan hoop ik dat een zeggen zal: wij weten

Dat hij als mens, dichter en vriend, als kracht

En leider 't zijne deed, maar nu de spil



Van 't denken stilstaat en in zelfvergeten

Zijn mond zich sloot, zien wij zijn sterkste macht:

Een op de onsterflijkheid gerichte wil.





Albert Verwey (1865-1937)

Uit: Een op de onsterfelijkheid gerichte wil. Een keuze uit zijn lyriek

Den Haag, Bakker/Daamen, 1962.

Samengesteld en ingeleid door J.W.Schulte Nordholt. Ooievaar



Ben m'n mail aan het opruimen en kwam dit gedicht tegen.



Dettie

Geplaatst: 09 aug 2007 04:40 pm



Een mooi klassiek gedicht vind ik dit.

Het treft me dat toch dat iets van de persoonlijke gevoelens/verlangens van een dichter van zo lang geleden, nu nog doorklinkt. Het tijdskader is anders natuurlijk, maar het is mooi de dromen van een mens/dichter terug te vinden (moeilijk om uit te leggen wat ik bedoel!).



Toch goed die "oude dichters".



Tiba.

Geplaatst: 29 jan 2008 11:04 am



Nieuwe reis



De zilvren eilanden van Denemarken,

In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag,

Lagen als perken in de waterparken

Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag.



Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.

Een pasgeslepen wereld toonde nog

In land en water en verborgen einder

Haar vreemdheid, maar geen aanvang van bedrog.



En ook wij beiden waren, bij 't beginnen

Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom,

Als zonder zonde, als met gebade zinnen

Open naar 't waken en nog vol van droom.





Albert Verwey (1865-1937)

uit: Oorspronkelijk dichtwerk (1938)



Dettie

Er is een nieuw land in zicht in de vroege ochtend, het land is vreemd, de wereld rein en zonder smet.

Het nieuwe wordt hier verbonden met de idee van reinheid en onschuld, zie de 2° strofe:

Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.

Een pasgeslepen wereld toonde nog

In land en water en verborgen einder

Haar vreemdheid, maar geen aanvang van bedrog

Ook 'wij', de dichter en zijn geliefde (?), zijn nog rein als het landschap in de ochtend, 'als zonder zonde', maar vol hoop en droom.



mira