Geplaatst: 03 jul 2008 07:56 pm
Onlangs meldde ik dat ik een bulkboek (najaar 1989) had gekregen getiteld Ieder hangt aan zijn gevallen toren Daar staat o.a. dit gedicht in van Erik Spinoy.
De jager in de sneeuw
Een terugkeer
met de noorderzon. gebogen lopen
jagers, honden het gezichtsveld in.
Op hun schouders ligt de eindeloze
hangmat van het licht. Met moeite
buit, een vos - alleen wie toekijkt
kan het zien. Alleen wie waarlijk ogen heeft
verstaat. Want slechts met afgewend gezicht
ontbloten ze het masker van de spijt. Waar
ze waren blijft geheim, en wat ze zagen is
niet uit te spreken. Maar dat ze weten
staat als bomen bij hen. En ook, dat dit
een aftocht is, hun onverhoopte
aankomst in een huis van
ingesloten open lucht.
Erik Spinoy
Uit: Ieder hangt aan zijn gevallen toren
Dedalus, Antwerpen/Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 1988
Ik vind het een mooi maar mysterieus gedicht.
Alleen wie waarlijk ogen heeft
verstaat. [...]
hun onverhoopte
aankomst in een huis van
ingesloten open lucht.
Deze regels intrigeren me, wie waarlijk ogen heeft verstaat????
hun onverhoopte aankomst????
Dettie
