Erik Spinoy (ja)

Leestafel heeft toestemming van Erik Spinoy om zijn gedichten te plaatsen



Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/erik-spinoy



Dettie

Geplaatst: 11 mrt 2005 10:45 am



Ook deze dichter verdient een item.





Mowgli



Starend in de kleurige ogen

van de slang



die koud en glibberig

acht of negen maal zich

om zijn tengere lichaam

draait.



Zijn waarheid is verdampt

of smelt zoals cacaoboter

in de tropenzon



en buiten zich, verdwaasd

lacht hij ook nog daarbij



Geluk doorstroomt

zijn schaamte dat

hij is



Erik Spinoy



Uit: Boze Wolven 2002.



Dario.





Tiba

Geplaatst: 11 mrt 2005 04:52 pm



De muur



Een composthoop en, erboven,



slierten traag vervluchtigende rook. Op

het erf een kar met groenvoer. Groene halve

staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek

lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos



wou je zijn, onbewogen blijven. Maar het

is het rood, het rood van de klimop,

dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad

na blad verliest, en neervalt. Blik



na blik wordt alles weggeplukt, totdat

hij zelf verschijnt. De muur is

zuiver muur. Als hij zich toont,

zinkt ook je moed. Je kunt niet spreken



in zijn ondraaglijk gezicht. Je kunt pas spreken

na het camoufleren.



Erik Spinoy

uit: De jagers in de sneeuw.

Antwerpen: Manteau 1986



Tiba.

Geplaatst: 11 mrt 2005 06:58 pm



Je bent geweldig tiba! Door alle gedichten ook even apart te plaatsen, scheelt me een hoop werk!



Dettie

Geplaatst: 11 mrt 2005 11:47 pm

Blik



na blik wordt alles weggeplukt, totdat

hij zelf verschijnt. De muur is

zuiver muur. Als hij zich toont,

zinkt ook je moed

Daar kan ik de dichter nu goed in volgen. Hoe de muur beetje bij beetje wordt kaalgeplukt, de rode klimop verdwijnt.... De dichter is er getuige van en verwoordt dit. Mooi toch.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 16 mrt 2005 07:13 pm



Ik denk dat het dieper gaat Tiba.

Hij verwoordt volgens mij het zichzelf niet durven blootgeven.



De muur (hijzelf) is

zuiver muur. Als hij zich toont,

zinkt ook je moed. Je kunt niet spreken



in zijn ondraaglijk gezicht. Je kunt pas spreken

na het camoufleren



Je kunt pas spreken als je je verhult in mooie woorden, kleding, houding enz. Maar zichzelf in al zijn zuiverheid laten zien durft hij niet.



Dettie