Geplaatst: 17 mei 2007 07:58 pm
Veranda
Verbeelding breekt, hoewel gesloten huis,
door het schuine glas van de verandakluis
waar aardrijkskunde ontstaat in stroom en
sloot, het gelaagde laagland geologisch
aan de voeten uitgespreid een spraakgebied
waar druïden maretakken meten, mededelen
mij een mens in tijd en ruimte
hoe een god uit de hemel komt getuimeld.
Hedwig Speliers
uit: Bel-etage, Manteau,
Antwerpen/Amsterdam 1992
Tiba.
Uit het thema "gedichten over architectuur/gebouwen" ook hier geplaatst.