David Troch (ja)

Geplaatst: 07 nov 2006 07:31 pm



Het volgende gedicht misschien:





Zogezegd



ze zou zeggen dat ik zwijgen moet

als ik al niet met mondjesmaat

aan het verdwijnen was.



ik doe het net zo oorverdovend

als de metro die in het donker dendert,

waarvan de bestuurder maar al te goed weet:



niet in elke tunnel schijnt er licht.



er flitst wat heen en weer

tussen halte a en halte b,



een veelvuldigheid van tijd.



daar hoeven we niet bij

stil te staan.



David Troch



Dit vind ik ook een leuke.



groetjes



Jan S

Geplaatst: 07 nov 2006 08:30 pm



dankjewel jan!



Ik vind zijn gedichten heel bijzonder



Ik kom hier nog op terug, ben nu even druk met van alles en nog wat (wel voor Leestafel maar dan achter de schermen)



Dettie

Geplaatst: 05 jan 2007 07:36 pm



hij geeft zich zo graag als dichter uit



hoor hem nu toch,

de huichelaar.



hij waant zich dichter,

maar heeft nog nooit

in een gedicht



over de zee gerept.

hoe kan hij dan oprecht

de taal in het hart dragen?



in poëzie moet zo nu en dan

dat waanzinnig watertapijt

tegen een golfbreker

te pletter slaan,

dat hoort zo.



alleen zee staat symbool

voor de oneindigheid

die een mens

begrenst.



zolang hij dat niet vat,

drijven de wonderlijke

woorden van hem weg.



een dichter is pas dichter

als hij wel eens pootje baadt



in herinneringen aan het kind

dat schelpjes verzamelen

nog een hele sensatie

vindt.



David Troch



David Troch ontving op 6 september 2003, de tweede eervolle

vermelding in de Jeanne van de Putte prijs te Blankenberge

Geplaatst: 05 jan 2007 08:13 pm



Ja dit is een mooi Ironisch gedicht .



Tiba.

… zij zo



8. zo maakt zij eten klaar



zo meteen is hij er, kust me

op de mond, neemt me met al

zijn liefde vast. hij vraagt niet



eerst: wat eten we. zegt niet:

wat ruikt het lekker. zegt: wat

ruik je lekker, wat heb ik jou.



enzovoort. haar verbeelding vult

elk puntje in. ondertussen kruidt

ze de pasta met pesto, zet borden



klaar, wikt en weegt hoe ze: kies

jij de wijn. ze zucht, de liefde,

de man, zijn maag. ze ziet hem, ja.



David Troch

uit : laat[avond]taal,

Poëziecentrum, 2008

Uit het leven gegrepen, nu verwoord, mooi verwoord.



mira