… zij zo
8. zo maakt zij eten klaar
zo meteen is hij er, kust me
op de mond, neemt me met al
zijn liefde vast. hij vraagt niet
eerst: wat eten we. zegt niet:
wat ruikt het lekker. zegt: wat
ruik je lekker, wat heb ik jou.
enzovoort. haar verbeelding vult
elk puntje in. ondertussen kruidt
ze de pasta met pesto, zet borden
klaar, wikt en weegt hoe ze: kies
jij de wijn. ze zucht, de liefde,
de man, zijn maag. ze ziet hem, ja.
David Troch
uit : laat[avond]taal,
Poëziecentrum, 2008