Ruth van Rossum (ja/nee)

Geplaatst: 05 jun 2008 11:22 am



Ik dacht aan een leeuw, omwille van de manen..een leeuw van een vent...

die ook heel zacht kan zijn..



leni

Geplaatst: 05 jun 2008 12:12 pm



Zet je poten naast mijn hoofd en teken mij je ribben

zwaai je gouden manen, schreeuw triomf over de vlakte

strek je lijf over het mijne uit.



Ja ik dacht ook aan een leeuw.

Zij is de prooi.



Ik zie de leeuw voor me, triomfantelijk brullend, hij heeft zijn prooi te pakken.



Ook het onzichtbaar in het gras versterkt het beeld van de leeuw.



Dettie

Geplaatst: 06 jun 2008 12:18 pm



Een ontdekking, mooie gedichten, bedankt voor de moeite Dettie!



carine

Geplaatst: 07 jun 2008 10:30 am



Hoor wat er is





Was er voor het eerst geen plaats beter

dan die waar je nu was verlangde je

eindelijk even niet naar waar de stenen

warmer zijn om op te liggen en gladder

om aan te raken kon je met dit lichaam

dat men voor jou had ontworpen eigenlijk

goed uit de voeten hoefde er geen nieuw

iemand of iets te zorgen voor de dagelijkse

dingen als geluk en veiligheid wilde je niet

een huis dat ruimer was van licht hoger

van klank of elders stond een leger land en

kon je nu gewoon wat blijven in dit jouw

bestaan zonder te willen dat het anders?





© Ruth van Rossum

Uit: Eilandranden,

Uitgeverij Holland - Haarlem, 2006.



De titel is een eerbetoon aan het gedicht Zomernacht van C.O. Jellema,



Hier staat het gedicht 'zomernacht' www.gedichten.nl/nedermap/gedichten/gedicht/90730.html ?



Dettie

Geplaatst: 29 jun 2008 08:48 pm



Ik vind dat ze hele mooie dingen schrijft en toch vind ik ook dat we allemaal op onze eigen wijze toch op elkaar lijken, soms in grove lijnen, soms juist in details.

Soms is het alleen een "kleur" een emotie, die herkend wordt.

Dat dichters en natuurlijk zij niet alleen, met dezelfde gevoelens bezig zijn, maar Ruth van Rossum verwoordt mooi, wou ik even kwijt op de vooravond van haar dichter van de maandschap.



Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 30 jun 2008 05:07 am



Strek je lijf







Zet je poten naast mijn hoofd en teken mij je ribben

zwaai je gouden manen, schreeuw triomf over de vlakte

strek je lijf over het mijne uit.



Zie me in de ogen: het is jouw land waarin wij liggen

een vreemdeling ben ik onder je hoge bleke luchten

zwaar mijn hoofd van wat ik achter heb gelaten.



Leg nu jezelf zacht bij mij neer zodat we zullen slapen

onzichtbaar in het gras. Ik geef me over aan waar niets

meer is dan jij, aan geen terug naar hoe het was.







© Ruth van Rossum

Uit: Eilandranden,

Uitgeverij Holland - Haarlem, 20



Dit is een mooi gedicht maar jullie gaan aan een deel van de inhoud voorbij. Het gaat hier over een liefdesrelatie tussen een blanke (Nederlandese?) man en een donker vrouw die waarschijnlijk als vluchtelinge naar de vlakke polder is gekomen. Die man geeft haar bescherming en tederheid zodat ze niet meer aan het verleden hoeft te denken. Dit geeft ook rechtvaardiging aan de metafoor van de leeuw. In Nederland is de man als leeuw een beetje uit, de vrouw als prooi helemaal, denk ik.



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre