Geplaatst: 01 jan 2008 02:36 pm
Nut en genoegen
Met eindeloos geduld
vlechten mijn vingers
de wingerd tot een ereboog
voor wie mijn wereld
binnentreedt. Om mij heen
de stilte van de winter
het ruisen van bomen en
gescharrel van vogels.
Ik stap in de rij tuinders,
plant bomen en struiken.
Na elk karwei komt er
weer een klusje bij.
Fijn nog jong te zijn,
in welzijn en gezond:
nog zoveel tijd te gaan
op dit stuk oude grond.
Zoals voor mij zal na mij
dit werk blijven bloeien.
De eeuwigheid van de natuur
sluit mijn bestaan in.
De tijd gaat hier traag maar
een mensenleven duurt kort.
De huurders zijn tijdelijker
dan prunus, roos en den.
Diana Ozon,
Uit Bronwater
uitgeverij Passage 2005
Geen uitleg nodig denk ik.
Dettie
