Geplaatst: 13 apr 2006 07:48 pm
Tegenbeeld
Geen ochtend zo koud als deze. Stil licht
En mist beletten ons te praten. 'Hoe fier
Ze was, te fier om dood te gaan.' - Wat, nu ze hier
Niet is, niet meer?'' Een oud gewicht
Van trage tekens, een steeds kouder
Wordend tegenbeeld weegt op ons hart als lood.
'In haar houten eenzaamheid wordt ze niet ouder.'
'Enkel wij tellen de treden naar de dood.'
Geen ochtend zo koud als deze, de mist
In het haar, een traan in het oog, de vergeelde
Hoop. En op het netvlies het nimmer vervagende beeld
van bed, kerkhof en kist.
'Dit is de koudste dag, de langste dag.
Nu wordt het winter. Levenslang.'
Frank Pollet
uit:
Invers, Erik Heyman, Koen Stassijns, Ivo van Strijtem,
Standaard Uitgeverij 1994
Heel mooi gedicht van Frank Pollet geschreven nav de dood van zijn grootmoeder (als oorspronkelijke bron staat in "Invers": nog ongepubliceerd).
En op het netvlies het nimmer vervagende beeld
van bed, kerkhof en kist.
Heel direct gezegd, maar tegelijk levensecht!
'Dit is de koudste dag, de langste dag.
Nu wordt het winter. Levenslang
.'
De winter vangt nu aan. Niet echt een origineel beeld, maar hier in de contekst toch prachtig.
Groetjes. Tiba.