Geplaatst: 14 feb 2007 08:41 am
Wiegeliedje voor de geliefde
........ Dat trage zich toevouwen je oogleden,
........ te dragen het loom fluweel van onze nacht.
........ Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
........ de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.
........ Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
........ want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in
morgenwind.
......... Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;
......... straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan
......... Morgen zal er uit het Oosten 'n koning komen, met nieuwe
bruidskleren voor ons beiden;
.......... hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.
.......... Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
.......... en strek je heupen naar je lust. Ach du... du.
Paul van Ostaijen (1896-1928)
Uit de bundel: Het Sienjaal,
29 april 1918
Meer over Paul van Ostaijen en Het Sienjaal
ravagedigitaal.org/2001_2002/0107a10.htm
Dettie
