Tonnus Oosterhof (ja)

Geplaatst: 27 mrt 2006 08:50 pm



Nemen wij meterhoge boompje, paarden komen kijken,

plaatsen wij de spade viermaal in het rond,

zinken en brengen boven krioelend rusten, slapende grond.

Eikje's wortelharen in het boterhamtrommelig graf, we schudden ze in het eerste zand.

Blauwdampse buizerds zweven boven 't paars van de vorige aanplant.

't Is een mooie stinkdag. Boer van Doorselaer rijdt de mest uit.

Op van binnen intens vuile laarzen klabberen wij heen,

voelend bestaan. De eenvoud, de herhaling, het de tel kwijt.



Onderin de wasmand vangt een sok te zingen aan.





Tonnus Oosterhoff

uit: (Robuuste tongwerken,) een stralend plenum

De Bezige Bij 1997

Eikje's wortelharen in het boterhamtrommelig graf, we schudden ze in het eerste zand.

Blauwdampse buizerds zweven boven 't paars van de vorige aanplant

boterhamtrommelig graf

blauwdampse buizerds



Heel apart woordgebruik is dat.



Oosterhoff heeft ook heel wat gedichten geschreven met een heel aparte typografie... kun je hier op het forum niet weergeven.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 13 jan 2007 01:02 am



Drie jongleerballen, vier kleuren



Drie jongleerballen, vier kleuren

van zachtgeschilderde huid.

Een, twee, drie. Een, twee, drie, vier.

Groen, geel, blauw, rood.



Zomerochtend; poes rust op't balkon

zich een zwart roodstaartje voorstellend.

Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.

En in Park Randenbroek spelen sportparen

winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.

Drie-, vierhonderd meter is het maar

van hier tot helemaal daar.



De gebruiksaanwijzing beweert:

'En u jongleert. Gefeliciteerd!'



Mijn broer is in Australië. Geëmigreerd.





Tonnus Oosterhoff

uit: (Robuuste tongwerken,) een stralend plenum ,

De Bezige Bij, Amsterdam, 1997





Uit 'gedichten over het thema kleur' ook hier geplaatst.

Drie jongleerballen, vier kleuren

van zachtgeschilderde huid.

Een, twee, drie. Een, twee, drie, vier.

Groen, geel, blauw, rood.

Waarom 3 jongleerballen en 4 kleuren?

Iets ontgaat me hier...



En wat betekent:

"het ziekenhuis om de hoek is nog onder"?

Ik begrijp die zin niet. Iemand van jullie?



Tiba.

Geheim agent



Alles heb ik geregeld: de valse naam

en het hotel waar niemand ons zou zoeken.

Zijn spierkracht, dat hij klein was, niet veel sprak,

zijn gladde bruine zolen heb ik zelf bedacht.



De rust waarmee hij alles met me deed

om me tot een bekentenis te dwingen.

Stroomstoot, ijslikeur, bamboe, valse hoop:

hij was een meester in het derdegraads verhoor.



Toen ik vertrok had ik gezworen wat hij wou.

Ik had gemoord, verraden en gelogen,

en meer getierd dan hij ooit had gehoord

en toegegeven: deze ontmoeting vond nooit plaats.



Tonnus Oosterhof

uit: 'Boerentijger',

De Bezige Bij 1990.

Een wat spannend en tegelijk speels gedicht over een streng beroep.

Wat ik erg grappig vind klinken (terwijl later blijkt dat ALLES is verzonnen):



Zijn bruine zolen heb ik zelf bedacht



En de eindregel is een hele opluchting :lol:

en toegegeven: deze ontmoeting vond nooit plaats.



Dettie, je bent lekker op de 'beroepentoer', niet...? :0

Leuk!



Gr.

Molly

Ha ja, ik ben helemaal op de beroepentoer vandaag.



Dettie