Tonnus Oosterhof (ja)

Poezie-Leestafel heeft toestemming van Tonnus Oosterhof om zijn gedichten te plaatsen.

Maar geen hele bundels.



Dettie

Geplaatst: 17 jan 2006 10:32 am



Een goed mens is iets heel eenvoudigs.

maar laat je hem vallen, dan kun je hem weggooien.

Als het verband eruit is, krijgen

de knapste vaklui dat er nooit meer in.

Je kunt hem weggooien, hij is niets meer waard.



Koeien worden als ze gedwongen

elkaars merg en kop hebben gedronken

bij duizenden over de kling gejaagd:

want er moest eens één zo'n kostbaar uniek...!



Een mens is echter zo vervangbaar als een gloeilamp.

Draai in de fitting van een kapot goed mens

een nieuw goed mens en je hebt licht.



Ook een goed gedicht is eenvoudig



nooitvanzijnlangzalhijleven



Ik houd een onderdeel over





Tonnus Oosterhoff

uit: Hersenmutor (Gedichten 1990-2005)



Dario

Geplaatst: 17 jan 2006 10:39 am



Bijzonder gedicht, Dario!



Wat zou bedoeld zijn met:

want er moest eens één zo'n kostbaar uniek...!

Dat snap ik niet. Wie wel?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 17 jan 2006 11:00 am





Mens, denk ik. Koeien worden over de klling gejaagd want er zou eens zo'n kostbaar uniek mens sterven. Maar de mens is net zo vervangbaar als een gloeilamp. Een gedicht echter is uniek. Probeert de dichter het gedicht even willekeurig te karakteriseren als de koe en de mens, dan houdt hij een onderdeel over.



Dario

Geplaatst: 17 jan 2006 11:06 am



Het water begon zich te schamen

voor wat het was en altijd gedaan had.

Namens iedereen kwam een vis aan land

om een regeling te treffen.



De vis rechte zijn rug:

'Mensen: drie wensen'



Het strand was leeg, alleen de schelpen

hadden de vorm van mutsen met oren eronder.

Het uitgekookte dier moest zijn lachen inhouden.



Ik kan beloven wat ik wil, dacht het

Dit kost me geen stuiver. De geschiedenis is ja nog niet begonnen.

Ik moest maar eens gaan teruglopen door de branding.



Of zal ik hier nog wat blijven? Droog ben ik nu toch.

Het is wel heerlijk, die zeewind.





Tonnus Oosterhoff

(uit: Hersenmutor; gedichten 1990-2005.

Bezige Bij 2005.)

Geplaatst: 17 jan 2006 11:15 am

Of zal ik hier nog wat blijven? Droog ben ik nu toch.

Het is wel heerlijk, die zeewind.

Mooie einde van het gedicht.



Oosterhoff heeft toch wel een heel aparte wereld in zijn gedichten:

vissen die aan land komen en de mens (die er niet is) mag drie wensen doen...



Groetjes. Tiba.