Geplaatst: 22 okt 2007 03:30 pm
De zieke man
Nadat de zieke man,
zowat vier jaren door,
door iedereen was verwend geweest,
door iedereen zacht behandeld
en zacht was aangesproken, en
gewassen en in bed gelegd,
gekrabd, in bed gelegd, geraden,
gestreeld, gelaxeerd, in bed gelegd,
en iedereens zachte wil, vier jaren,
tot eigen heil had ondergaan -
daar sloot hij opééns
zijn kasten, laden, ramen, deuren;
en op de buitenkant van iedere deur
plakte hij een papier,
waarop hij had geschreven:
Iedereen kan verdampen.
Ik ook.
E.. du Perron
Uit Mikrochaos, tweede vermeerderde druk
Stols 's-Gravenhage 1932 (1e druk)
Zo staat het gedicht in Gerrit Komrij's De nederlandse poëzie van de 19e en 20e eeuw in 1000 en enige gedichten 8e druk 1987
Maar ik ken het gedicht alleen met de eindregels:
Iedereen kan verrekken.
Ik ook.
Voor de rest denk ik dat dit gedicht voor zich spreekt.
Het eindeloze gesol met de man.
De herhaling keer op keer van vier jaar lang hetzelfde,
gewassen en in bed gelegd
gekrabd en in bed gelegd
gestreeld, gelaxeerd, in bed gelegd
Hij was alles zo enorm zát.
Dettie
